TOP 10 nuklearnych wpadek na świecie

[Titania]

NUKLEARNYCH WPADEK NA ŚWIECIE

10) KAPSUŁA Z CEZEM 137 WMUROWANA W ŚCIANĘ BLOKU MIESZKALNEGO

Ampułka z cezem 137 o wymiarach 8x4 mm, prawdopodobnie z izotopowego miernika poziomu w zakładach przetwórczych, dostała się do żwiru. Pomimo poszukiwań i wstrzymania transportu z tego zakładu nie udało się jej odnaleźć. Żwir z tej fabryki posłużył m.in. do budowy obiektów olimpijskich na olimpiadę w Moskwie w 1980 roku. Ampułka jednak trafiła gdzie indziej.

Do ściany jednego z bloków z wielkiej płyty w Kramatorsku W Ukraińskiej Republice Radzickiej. Jak się później okazało, niespodzianka w ścianie przyczyniła się do zachorowania na białaczkę wśród członków rodziny zamieszkującej blok. Po kilku latach zagrożenie usunięto. Obecnie promieniowanie w budynku nie odbiega od normy.

9) AWARIA SAMOLOTU B52

W nocy z 23/24 stycznia 1961 roku samolot B52 przenoszący dwa ładunki wodorowe mk39 o łącznej mocy 3,8 Mt. W wyniku wycieku paliwa ze skrzydła, stał się niesterowalny i zaczął opadać. Przewożone przez samolot materiały w wyniku rozpadu opadającego samolotu, rozpoczęły procedurę uzbrajania. Splot szczęśliwych zbiegów okoliczności zapobiegł jednak nieszczęśliwemu incydentowi. W jednym z ładunków nie otworzył się spadochron, w wyniku czego uderzył on w ziemię, co wstrzymało proces uzbrajania. W drugim spadochron otworzył się, jednak utracił on źródło zasilania, co wstrzymało proces. Zawisł on na drzewie wraz ze spadochronem. Amerykańskie wojsko wykupiło grunt, na którym doszło do incydentu, by zapobiec wykopaniu ładunku przez niepożądane osoby. Sprawa została ujawniona w 2013 roku.

8) TEST ATOMOWY CASTLE BRAVO

Castle Bravo to nazwa kodowa nadana próbnej eksplozji termojądrowej, przeprowadzonej 1 marca 1954 roku na atolu Bikini na wyspach Marshalla, należących do Stanów Zjednoczonych. Była to pierwsza eksplozja przeprowadzona w ramach operacji Castle. Opad radioaktywny spadł na znacznie większym obszarze niż zakładano, przez co musiano ewakuować mieszkańców pobliskich atoli. Ewakuacja ludności okazała się też zbyt powolna, przez co wiele osób poniosło tego okropne konsekwencje. 5 godzin po teście mieszkańcy Atolu, widząc spadający radioaktywny pył, pomyśleli, że jest to śnieg  i nie zdając sobie sprawy z zagrożenia, bawili się nim, a nawet jedli go. Test Bravo spowodował wielką katastrofę ekologiczną. Nastąpił ogromny opad radioaktywny rozchodzący się w kierunku zamieszkałych wysp w pobliżu Atolu. Połączenie z niekorzystnym wiatrem i wielką siłą eksplozji przyczyniło się do skażenia najbliższych wysp.

7) NAJBARDZIEJ NAPROMIENIOWANY CZŁOWIEK W HISTORII HISASHI OUCHI

30 września 1999 roku w Japońskim mieście Tōkai-mura doszło do fatalnego wypadku na terenie zakładu JCO zajmującego się paliwem jądrowym. Katastrofa była spowodowana ludzkim błędem i zaniedbaniem pracowników. Cala sytuacja to był jeden z największych incydentów związanych z promieniowaniem jądrowym, jakie miały miejsce w zakładzie przetwarzania paliwa uranowego. Do incydentu doszło podczas mieszania paliwa. Nagle pojawił się niebieski błysk, gdy w mieszaninie nastąpiła reakcja jądrowa, tym samym emitując promieniowanie neutronowe i gamma. Do wypadku doszło z wielu różnych przyczyn. Wszystkie jednak były skutkiem zaniedbań. Trzech pracowników zostało wystawione na bezpośrednie działanie promieniowania. Hisashi Ouchi, który znajdował się najbliżej otrzymał dawkę 17 Sv. Oszacowano, że ilość promieniowania, które przyjął Hisashi w momencie wypadku była podobna do epicentrum bomby atomowej zrzuconej na Hiroszimę. Promieniowanie kompletnie zniszczyło jego DNA i układ odpornościowy.

6) PRZERDZEWIAŁY NA WYLOT REAKTOR ATOMOWY

Elektrownia jądrowa Davis-Besse to elektrownia o mocy 894 Megawatów położona w Kanadzie. Posiada jeden ciśnieniowy reaktor wodny. W marcu 2002 roku personel odkrył, że porowana woda, która służyła jako chłodziwo reaktora wyciekła z pękniętych mechanizmów napędowych pręta sterującego bezpośrednio nad reaktorem i spowodowała wyżarcie otworu w reaktorze na głębokość 6 cali. Z powodu lokalizacji uszkodzenia głowicy reaktora, taki strumień chłodziwa mógłby uszkodzić sąsiednie mechanizmy napędowe drążka sterującego, utrudniając lub uniemożliwiając wyłączenie reaktora. Awarię jednak udało się usunąć.

5) CZŁOWIEK KTÓRY WŁOŻYŁ GŁOWĘ DO AKCELERATORA CZĄSTECZEK

Anatolij Bugorski był naukowcem z instytutu fizyki wysokich energii w Rosji, który został poddany działaniu wiązki protonów. Bugorski pracował przy największym niemieckim akceleratorze cząsteczek U-70. Gdy 13 lipca 1978 roku mężczyzna sprawdzał nieprawidłowo działający element akceleratora zdarzył się wypadek z powodu nie zadziałania mechanizmów bezpieczeństwa. Bugorski pochylił się nad sprzętem i przystawił głowę do części, z której wychodziła wiązka protonów. Zobaczył wtedy, jak sam to opisał błysk jaśniejszy niż 1000 słońc. Badaczowi koniec końców nic się nie stało, mimo tego, że szacowano przyjęcie przez niego dawki większej o 300 razy niż dawka, którą może przyjąć człowiek. 

4) OPADA RADIOAKTYWNY PO TEŚCIE ATOMOWYM W NEVADZIE

Testy broni jądrowej zazwyczaj kończyły się z założeniami, ale czasem dochodziło do niespodziewanych sytuacji. 18 grudnia 1970 roku pod obszarem Yucca Flat, na głębokości 270 metrów, amerykanie zdetonowali ładunek o mocy 10 kiloton. Niestety nie przewidzieli wszystkiego. Ogromna energia wybuchu spowodowała pęknięcie Ziemi i w nieoczekiwany sposób powstała szczelina, przez którą została uwolniona chmura gorących gazów i substancji radioaktywnych. Skażony nimi pył utrzymywał się przez wiele godzin, opadając na pracowników naukowych pracujących przy teście. Co więcej, do atmosfery zostało uwolnione 6,7 MCi materiału radioaktywnego. Część lżejszych cząsteczek została przeniesiona przez zimowe burze i prący strumieniowe, by w końcu opaść na Ziemię wraz ze śniegiem. 

3) SKRADZIONE RADIOAKTYWNE SUBSTANCJE (MEKSYK 2013)

Wóz przewożący promieniotwórczy Co-64 ze szpitala miejsca utylizacji w środkowym Meksyku, zaginął w 2013 roku. Policji udało się go odzyskać po kilkudziesięciu godzinach. Władze kraju zatrzymały 6 osób, które mogły być podejrzane o dokonanie tego incydentu. Jak się okazało złodzieje otworzyli pojemnik z materiałami radioaktywnymi. W związku z kradzieżą międzynarodowa i krajowa instytucje do spraw bezpieczeństwa nuklearnego podniosły alarm. Istniało duże niebezpieczeństwo, że radioaktywna substancja może być wykorzystywana do budowy tzw. brudnej bomby, czyli materiału wybuchowego, za pomocą którego rozsiewa się materiały radioaktywne. Okazało się jednak, że samochód został ukradziony przez pomyłkę.

2) NAPROMIENIOWANE DZIEWCZYNY

W New Jersey powstawały fluorescencyjne zegarki, pokryte farbą undark zawierającą rad. Tarcze tych zegarków świeciły się w ciemności. Największe odkrycie w historii - tak prasa opisywała pierwiastek. Nic dziwnego, że praca z nimi wydawała się szczytem marzeń. Zatrudniano w niej młode kobiety. Była to wtedy dobrze płatna i lekka praca. Średnio mogły malować od 250 - 300 zegarków dziennie. Szacuje się, że w latach 1917 - 1926 zatrudniano w różnych fabrykach ponad 4000 kobiet wykonujących tą pracę. Z czasem kobiety zaczęły chorować i uskarżać się na liczne dolegliwości, znane później jako choroba popromienna. Zmiany były nieodwracalne. Z czasem pracownice zaczęły przerywać milczenie. Kobiety skierowały sprawę do sądu, jednak przegrały. Mimo tego, zaczęto dzięki nim zwracać uwagę na bezpieczeństwo w wielu zakładach i fabrykach. Obecnie rad jest wycofany z produktów dostępnych dla prywatnych odbiorców.

1) RADIOAKTYWNA MARIA SKŁODOWSKA-CURIE

Małżonkowie Curie zbadali promieniowanie emitowane przez rad i polon, stwierdzając m.in., że związki promieniotwórcze świecą, sole radu wydzielają ciepło, zabarwiają porcelanę i szkło, promieniowanie przechodzi przez powietrze i powierzchnię ciała i że można przekształcić tlen cząsteczkowy w ozon.

Większość eksperymentów Maria przeprowadzała w szopie bez odpowiednich środków bezpieczeństwa, ponieważ szkodliwe skutki promieniowania nie były wówczas powszechnie rozumiane. Znana była z tego, że nosiła w kieszeni probówki pełne radioaktywnych izotopów. Przechowywała je również w szufladzie biurka, co powodowało ogromne narażenie na napromieniowanie. Ze względu na poziom radioaktywności jej notatki do dzisiaj uważa się za bardzo niebezpieczne. Przetrzymywane są w modułach wyłożonych ołowiem, a osoby chcące się z nimi zapoznać muszą założyć odzież ochronną. Przedmioty używane przez noblistkę znajdują się w Brytyjskiej Bibliotece Narodowej i są skażone najtrwalszym izotopem radu 226, którego okres połowicznego rozpadu wynosi około 1600 lat.