[5] Ciekawostki - Zed

[Asuna]

Witajcie!

 

Pora na kolejne ciekawostki o postaciach z League of Legends!

Kto tym razem trafia pod naszą niewielką lupkę?

Sami się przekonajcie!

ZED

 

Niech podniesie rękę ten, kto nigdy nie zbanował Zeda grając na midzie. Kto lubi grać na tą postać?

Nieważne czy ktoś umie tym grać, czy też nie - niektóre postacie po prostu nie mają szans na Zeda.

POTENCJAŁ

 

Kojarzycie Ionię, o której wspominałam dwa tygodnie temu? Kraj piękna i naturalnej magii. Jednak pod otoczką kryją się także opowiadania o tych, których odtrącono. Gdzie zaczyna się historia Zeda? 

Jako już mały chłopiec spędzał czas siedząc na zimnych stopniach siedziby Zakonu Kinkou, po czym został do niego przyjęty przez samego Wielkiego Mistrza Kusho, a swe miejsce odnalazł wśród starożytnych ścian świątyni. Zed Zagłębiał się w doktryny Kinkou, dzięki czemu szybko przeganiał swych rówieśników i w walce, i w nauce, a to wciąż nie wystarczało. Czuł się cieniem Shena, syna swego mistrza. Pasja była widoczna na każdym kroku, w każdej konkretnej technice, jaką zdołał opanować, jedyne czego mu brakowało to emocjonalnej równowagi, którą posiadał Shen.

Pomimo tej różnicy, pomiędzy nimi wywiązała się braterska więź. 

CIENIE

 

Pewnego razu wyruszyli z mistrzem, aby odszukać słynnego Złocistego Demona. Miał wzbudzać przerażenie, miał się okazać potworem... Prawda jednak była taka, iż był to jedynie człowiek zwany Khada Jhin. Zed ruszył ku niemu z ostrzami podniesionymi wysoko, gdyż Kusho go powstrzymał i zarządził, aby Jhina wtrącić do więzienia.

Cała ta sytuacja miała wpływ na Zeda - serce było przepełnione urazami, a to miało kolosalny wpływ na jego naukę. Zaczął ją zaniedbywać. Wciąż go dręczyły wspomnienia o strasznych morderstwach Jhina. Mimo, iż Shen podążał śladami ojca i jego beznamiętności, Zed nie chciał i nie mógł pozwolić, by wzniosłe idee równowagi stały na drodze wymierzania złu sprawiedliwości. 

Zaczął zapuszczać się w głęboko ukryty katakumby świątyni, gdzie znalazł zdobioną, czarną szkatułkę. Zajrzenie do środka było zakazane i możliwe tylko przez mistrzów zakonu. A mimo wszystko zajrzał do środka...

 

Nagle cienie ogarnęły Zeda i owładnęły jego umysł, zaczęły karmić jego zgorzkniałość pogardą dla słabych. Był to rodzaj starożytnej, mrocznej magii.

Po tym wydarzeniu podjął kolejne kroki. Wrócił do świątyni, by stanąć oko w oko z Wielkim Mistrzem Kusho i zażądać od Niego, aby Kinkou zaatakowali noxiańskich najeźdźców, wykorzystując wszystkie dostępne środki. Odmowa Kusho spowodowała, iż Zed odwrócił się od zakonu. 

Nie pętały go już doktryny Kinkou, więc zebrał wojowników, aby stawić opór Noxusowi. Śmierć czekała na każdego, kto zagrażał jego ojczyźnie lub nie uczestniczył w jej obronie. Zed zdołał przekonać swych zwolenników, aby przyjęli wojenny zamęt. Dopiero po tym uświadomił się, że bez tej czarnej szkatułki jego zdolności nigdy nie dościgną jego ambicji. 

Powrócił do świątyni Kinkou, gdzie czekał na niego Kusho. Złożył on broń u stóp Zeda, błagając go, aby wyrzekł się cieni na rzecz bardziej zrównoważonej drogi. 

Niedługo po tym Zed znów pojawił się na schodach świątyni. W jednej ręce trzymał szkatułkę, w drugiej zaś ostrze ociekające świeżą krwią.

Kinkou zaniemogli z oszołomienia i byli wycinani w pień. Zed przejął świątynię na własność, założył Zakon Cienia i rozpoczął trenować swoich akolitów w praktykach ciemności. Nie tylko nanieśli na swe ciała tatuaże, które miały przypominać cienie, ale także uczyli się jak walczyć u boku swoich dymnych odbić.

ZAKON CIENIA

 

Zed wykorzystał trwającą wojnę z Noxusem i cierpienie, jakie sprowadzała na mieszkańców Ionii. 

Po masakrze niedaleko rzeki Epol natknął się na Kayna, dziecięcego żołnierza z Noxusu, który dzierżył jedynie sierp. Zed zobaczył w chłopcu broń czekającą na naostrzenie i wziął go na swojego ucznia. Dostrzegł w nim nieskazitelność pobudek, która dorównywała jego własnej. Zed widział w Kaynie przyszłość Zakonu Cienia.

Po wojnie wprawdzie nie pogodził się z Shenem ani innymi Kinkou, którzy byli teraz rozrzuceni po różnych prowincjach, doszli jednak do porozumienia, choć nie było to łatwe. Zed wiedział, że nie można było cofnąć tego, co zrobił.

Ostatnimi laty stało się jasne, że równowaga Pierwotnej Krainy została zachwiana, być może na zawsze. Dla Zeda duchowa harmonia ma niewielkie znaczenie — zrobi to, co musi zostać zrobione, by Ionia zwyciężyła.

POSTAĆ W GRZE - UMIEJĘTNOŚCI

 

POGARDA DLA SŁABYCH - Pasywka

 

 

Dodatkowe obrażenia magiczne wrogom, którzy mają niski poziom zdrowia. Efekt tego samego bohatera może dotknąć tylko raz na kilka sekund.

OSTRZE SHURIKEN - Q

 

 

Zed, a także jego cienie rzucają shurikenami. Każdy z shurikenów zadaje obrażenia każdemu trafionemu wrogowi.

ŻYWY CIEŃ - W

 

 

Gdy Zed i jego cienie trafią wroga tą samą umiejętnością, ten zyskuje energię. Cień Zeda doskakuje do przodu i pozostaje tam przez kilka sekund. Ponowne użycie umiejętności powoduje, że Zed zamieni się miejscami z cieniem.

CIĘCIE CIENIA - E

 

 

Zed oraz jego cienie atakują, zadając obrażenia wrogom, którzy znajdują się w pobliżu.

ZNAK ŚMIERCI - R

 

 

Zed oznacza wrogiego bohatera, doskakuje do niego i staje się niemożliwy do obrania za cel. Po 3 sekundach znak się aktywuje i ponownie zadaje obrażenia, jakie Zed zadał celowi, gdy tamten został oznaczony.

CYTATY 

 

-> „Zakazany cień zawsze wygrywa.”

 

->  „Pogódź się z cieniem... lub zgiń w ciemnościach.”  

 

->  „Nawet najmniejszy mój cień... wystarczy, by cię pokonać.”

 

-> „Zmierz się ze mną Shen... Już niedługo będziesz sierotą.”

WYBRANE SKÓRKI

 

PROJEKT: ZED

MISTRZOWSKI ZED

ZED ZAPRZYSIĘŻONY ŚMIERCI

POGROMCA GALAKTYKI ZED

ZED Z PSYCHOPERACJI 

PROJEKT: ZED (PRESTIŻOWA EDYCJA)

WYTWORNY ZED

[Rudzia]

Świetna praca! Osobiście grałam Zedem i wiem, że to postać nie dla mnie XD 

[Narks.]

Kolejna dobra porcja ciekawostek, a tym bardziej o najlepszej grze! ;3 

 

Ja na początku próbowałem grać Zedem, ale oczywiście wcale mi nie szło. Jeszcze zdarzały się takie sytuacje, że nie to kliknąłem, co trzeba i do razu przegrywałem, bo jedna umiejętność decydowała o zabiciu wroga. Osobiście bardzo dobrze mi się grało z nim na trybie Ultra Rapid Fire, jak odblokowała się R to już wtedy nie było przebacz. Brało się wszystkich wrogów po kolei i spierniczali tak daleko, jak mogli. Ja zaledwie mam 29 poziom, ale jakoś bardzo kumam bohaterów (gierki na tsie się nie liczą, bo rzadko kiedy gram tryb ARAM. ) 

 

Dobrze wiedziałem, aby przeczytać sobie do kawki ciekawostki, czekam na więcej! 

 

[Karcok]