[20] Prawda czy Fałsz - SekusZ

Freak · 1 Czerwca

Waszym zadaniem będzie odgadnięcie, które z tych historii są prawdą, a które kłamstwem.

→ Każdy ma tylko jedną próbę
→ Osoba, której jako pierwszej uda się odgadnąć otrzyma 10 punktów reputacji. Dodatkowo każdy biorący udział użytkownik zostanie nagrodzony punktem reputacji

→ Wyniki zabawy: 08.06

→ Bohaterem tej serii jest: @ SekusZ

Powodzenia!

Paręnaście lat temu w wakacje za dzieciaka razem z kolegą zbudowaliśmy sobie bazę w lesie z desek i starej plandeki i z podestem na drzewie do którego prowadziła drabina własnej roboty. Postanowiliśmy z kolegą, że zakopiemy w tej bazie kapsułę czasu, więc następnego dnia przynieśliśmy jakieś stare rysunki, monety i inne pierdoły do których mieliśmy dostęp i zakopaliśmy to wszystko w puszce po kawie. Miesiąc później była bardzo duża ulewa i wiatr, po wszystkim poszliśmy z tym kolegą zobaczyć czy nasza baza jeszcze stoi. Niestety z naszej bazy nie zostało wiele, ale najbardziej nam chodziło czy nasza kapsuła jest nadal w tym samym miejscu, więc ją odkopaliśmy i ku naszej radości była. Postanowiliśmy więc ją zakopać jeszcze głębiej. Razem z kolegą postanowiliśmy wtedy, że za 10 lat pójdziemy razem do tego lasu i wykopiemy swoją kapsułę. Dziś już minęło ponad 15 lat, nasze drogi z kolegą się rozeszły i każdy poszedł w swoją stronę, a kapsuła pewnie nadal leży zakopana i czeka na swojego poszukiwacza skarbów, który ją odkryje.

Na wsi dziadek miał starą studnię za domem, z ciężką, metalową pokrywą i wiadrem na łańcuchu. Zawsze mówił, że „ta woda jest zimniejsza niż z lodówki”. Pewnego upalnego dnia sam spróbowałem ją wyciągnąć. Kręciłem korbą powoli, aż nagle korba mi się wyślizgnęła z ręki i uderzyła mnie pod brodą i zrobiła mi dziurę. Oczywiście skóra była do szycia, a ja mam do dziś pamiątkę w postaci blizny.

Pewnego razu ze znajomymi pojechaliśmy na starą żwirownię poopalać się i pochlapać się w wodzie. Z początku było wszystko fajnie, piwka się lały. Pod wieczór, gdy już byliśmy lekko podpici kolega wypłynął na środek rzeki, gdzie było dosyć głęboko, a On jako jedyny potrafił pływać na tyle, żeby tam popłynąć, ale w pewnym momencie zaczął wykonywać dziwne ruchy na środku rzeki, a my mogliśmy jedynie patrzeć, bo żaden z Nas nie byłby w stanie Mu pomóc. Ostatecznie udało mu się jakoś do Nas wrócić i powiedział tylko, że prawie się utopił, a ja jak już widziałem, że wszystko się dobrze skończyło, to żartobliwie powiedziałem, że z naszymi umiejętnościami pływania moglibyśmy jedynie zaśpiewać Titanica na brzegu.