[12] Prawda czy fałsz - ~BENIUUU~

[Fisha]

 

Waszym zadaniem będzie odgadnięcie, które z tych historii są prawdą, a które kłamstwem. 

→  Każdy ma tylko jedną próbę
→  Osoba, której jako pierwszej uda się odgadnąć otrzyma 10 punktów reputacji. Dodatkowo każdy biorący udział użytkownik zostanie nagrodzony punktem reputacji

→ Wyniki zabawy: 05.12

→ Bohaterem tej serii jest: @ ~BENIUUU~

 

Powodzenia!

Miałem wtedy chyba ze 10 lat, wracałem ze szkoły i zobaczyłem na ulicy taką bardzo zaniedbaną osobę. No i nie wiem czemu, ale coś mnie tknęło, podszedłem do niej i zapytałem, czy wszystko u niej w porządku, może potrzebuje pomocy medycznej albo czegoś. I wiesz co? Okazało się, że tak rzeczywiście potrzebowała pomocy. Więc zabrałem ją do najbliższej przychodni, gdzie zajmują się takimi bezdomnymi osobami. Tam się nią zaopiekowali, a pani z przychodni naprawdę mi podziękowała za to, że tak się zachowałem. Wyszedłem stamtąd z poczuciem, że zrobiłem coś dobrego, coś naprawdę ważnego jakby trochę uratowałem jej życie, nie wiem, bo w końcu zabrałem ją do miejsca, gdzie jej pomogą, ale tak właśnie się wtedy poczułem i tak myślałem.

 

W wieku 18 lat zdałem prawko, byłem mega podekscytowany, bo w końcu mogłem usiąść za kółkiem i jechać samochodem, którym nigdy wcześniej nie jeździłem. Pamiętam jeden konkretny dzień, bo wypadł mi wolny wieczór po pracy. Wsiadłem do auta kumpla, pożyczył mi je, żebym mógł jakoś do domu wrócić. Był grudzień, lekko popadał śnieg i zrobiło się trochę ślisko na ulicach. Wracałem drogą, która biegła przez sam las z obu stron tylko drzewa. I wtedy, nagle, straciłem panowanie nad samochodem. Auto zarzuciło, prawie poleciałem w błoto, które było tam kawałek dalej, w bardzo głębokim rowie. Na szczęście, jechałem niezbyt szybko, więc udało mi się jakoś opanować sytuację i wyjść z tego bez większych szkód.
Serio, byłem w szoku. Trzy dni dochodziłem do siebie, taki stres i po tym wszystkim bałem się wsiąść za kierownicę. Jechałem sam, na pustej ciemnej drodze, nic nie jechało z naprzeciwka, tylko las dookoła i dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że wypadek może wydarzyć się w każdej chwili. Trzeba być zawsze czujnym, cały czas. No, łatwo się mówi, ale... to jakby lekcja, której nie chciałem dostać, ale musiałem.

 

Był poniedziałek, wychodzę z domu, powoli zaczyna się robić zmierzch. I nagle widzę dwie osoby, takie w kapturach, idą prosto na mnie. Minęły mnie, prawie że trąciły barkiem, i ja od razu do nich rzucam, coś w stylu: "Jak chodzicie, łajzy?". A one? Ani nie spojrzały, tylko dalej kroczyły równym, pewnym krokiem. Trochę mnie to zdziwiło, bo normalnie to chyba ktoś by się obrócił albo coś, nie? No dobra, pomyślałem sobie, że warto je dorwać, więc zacząłem je śledzić.

Poszedłem za nimi jakieś 1,5 km aż do jakiegoś lasku. Nieważne ile dokładnie, ale naprawdę trochę kilometrów. Potem się zatrzymałem, obejrzałem się, a one... no po prostu zniknęły. Serio, nie miałem pojęcia, gdzie się podziały! A przecież nie było ciemno, to było jakieś 200 metrów ode mnie, widziałem je wyraźnie, bo miałem na sobie czarne ciuchy, więc też wychwyciłem ten kontrast. I nagle puf! Zniknęły! No i pomyślałem sobie, że to jakaś mega dziwna sytuacja. Serce zaczęło mi walić, zrobiło się mi ciut strasznie i wybiegłem z lasu na pełnej szybkości, wróciłem do domu. Do dzisiaj nie wiem, co to było. No kurde, serio się zastanawiam, no bo jak to możliwe, żeby dwie osoby tak po prostu zniknęły? Trochę jak z filmu.

[Fatima]

P

F

F

[Tekki]

P

P

F

[Kacpperek]

P

F

P

[Purple]

F

p

F

[FUTUBA.]

f

p

f

[StachuJD]

p

p

f

[bo.patkaa]

F 

P

P

[Miszka]

F

F

F

 

mój typ

[Twist3r]

P

F

F