Wiersz w stylu norwidoskim

[Ignarus]

tematyka wiersza to kim jestem...

 

 

Kim jestem w ciemności, kim jestem w światłości?

Czy jestem więźniem własnego oblicza?

Czy myśli własne wpuszczam jak przybysza?

Czy moja tożsamość jest moim biletem na s p e k t a k l  o s o b l i w o ś c i 

Czy miejski blichtr pozbawia mnie tlenu?

Jestem źródłem swojego zawikłania

W labiryncie ciągłego t u ł a n i a 

Dlaczego sprzeciwiam się losowi swemu?

Ludzie we mgle błądzą, szukają przeznaczenia

A ich własna tożsamość nie gra dla nich roli

Cele i pieniądze zasłaniają czyste pole widzenia

Ale czy tylko to jedno pytanie pozwoli mi wyjść z niedoli?

Czy jesteś rycerzem a ja bandytą?

Z własnego wyboru zostałem banitą?

Nigdy nie będę istotą znakomitą?

Czy przez to, że wierzę jestem  e r e m i t ą?

Jestem warty kuli czy tylko kolby na potylice?

Na palcach jednej ręki moje błędy policzę

Serce moje pęka w szwach ................

J a k  m a m  w i e d z i e ć kim będę?

Ja nawet nie wiem, kim jestem sam...

Kolejny dzień wyrywa mnie z letargu

Sprzedałem poczucie wartości na targu

Nawet nie zauważyłem, że kasjerem był sam pan Bóg

Mimo tego  czuję się, jakbym podpisał dokument czartu

Dlaczego dalej męczą mnie koszmary?

.......................................................................

Ludzię się na mnie patrzą, jakbym był innej wiary

Czy jestem stale kim jestem...

Kim jestem i dla kogo? W jakim celu?

Kim jestem - o to pytało mnie wielu?

Dlaczego tak ciężko znaleźć...

W ciemności, w  ś w i a t ł o ś c i

Marionetkę - utkaną z nici pewności

----------------------------------------------------------------

co myślicie :)?