Wiersz - "Cóż..."

[Senior_1337]

Nie wiem który ale kolejny raz wracam do tego rozdziału

Pełen był on rozczarowania smutku i szału

Miałem zapomnieć o tym co było

Na rzecz tego co się jeszcze nie spełniło

Po prostu biegnąć przed siebie i się nie obracać

Zaś gdy człowiek to robi myślami zaczyna wracać

Do tego co niepotrzebne nie warte i skupienia

Do tego co zatarte poprzez wspólne tłumaczenia

Jak to jest że jeden moment potrafił złamać nasze istnienie

Nawet jeśli nie złamie to pozostaje to krwiste niedowierzenie

Wypada usiąść czasami i pogodzić się ze sobą w ciszy

Bo jeśli tego nie zrobimy to na myśli braknie kliszy

Trzeba się podnieść niezależnie czy damy radę

Każdy też może upaść poprzez swoją wadę

Dlatego wyciąganie lekcji to istotna rzecz

Chce już zapomnieć więc przeszłość precz

 

[walter biały]

Ładnie napisany naprawdę, masz talent!

[hudinii]

Pięknie