Kultura zapierdolu — kiedy człowiek przestał żyć, a zaczął tylko funkcjonować

Są ludzie, którzy nie pamiętają już, jak wygląda prawdziwy odpoczynek. Nie taki z telefonem w dłoni, odpisywaniem na maile o północy i wyrzutami sumienia, że „mogliby zrobić jeszcze coś”. Tylko zwykły spokój. Cisza. Dzień, który nie musi być produktywny, by miał wartość.

Jeszcze kilka lat temu sukces kojarzył się z pieniędzmi, stanowiskiem albo domem z ogrodem. Dziś coraz częściej mierzy się go poziomem zmęczenia. Im bardziej jesteś zajechany, tym bardziej społeczeństwo uznaje, że „coś robisz ze swoim życiem”. Ludzie przechwalają się brakiem snu jak medalem. Chwalą nadgodzinami. Jedzą obiady przy komputerze. Odpowiadają na służbowe wiadomości w weekendy, a potem wrzucają motywacyjne cytaty o grindzie i dyscyplinie.

I najgorsze jest to, że wielu z nas nawet nie zauważyło momentu, w którym życie zaczęło przypominać nieustanny wyścig.

Social media tylko dolały oliwy do ognia. Z każdej strony człowiek słyszy, że powinien robić więcej. Rozwijać się. Uczyć języków. Chodzić na siłownię. Budować markę osobistą. Zarabiać więcej. Wstawać o piątej rano. Mieć pasję, side hustle i najlepiej jeszcze własny biznes przed trzydziestką. Odpoczynek stał się czymś, na co trzeba sobie zasłużyć.

A kiedy już przychodzi wolny wieczór, wielu ludzi nie potrafi nawet usiąść spokojnie, bo głowa od razu podpowiada: „marnujesz czas”.

Najbardziej absurdalne jest jednak to, że kultura zapierdolu bardzo często sprzedawana jest jako coś inspirującego. Toksyczna produktywność została ubrana w estetyczne filmiki na TikToku, zdjęcia laptopów w kawiarniach i narrację o „stawaniu się najlepszą wersją siebie”. Tylko nikt nie pokazuje tego, co dzieje się później. Bezsenności. Ataków paniki. Samotności. Rozpadów relacji. Wypalenia przed trzydziestką.

I mówię to też z własnego doświadczenia.

Był moment, w którym wydawało mi się, że jeśli odpuszczę choć na chwilę, wszystko się zawali. Praca, projekty, obowiązki — zawsze było coś ważniejszego niż człowiek siedzący obok mnie. Zawsze „jeszcze tylko to”. Jeszcze jeden telefon. Jeszcze jedna rzecz do załatwienia. Jeszcze chwila i będę miał czas dla bliskich.

Tyle że ten czas nigdy nie przyszedł.

Najpierw zaczął rozpadać się związek. Powoli, prawie niezauważalnie. Ciszą zamiast rozmów. Wieczorami spędzanymi osobno mimo siedzenia w tym samym mieszkaniu. Obecnością, która była już tylko fizyczna. A potem przyszła strata dziecka i dopiero wtedy dotarło do mnie coś potwornie prostego — człowiek potrafi poświęcić całe życie dla przyszłości, która może nigdy nie nadejść.

Bo kultura zapierdolu działa właśnie tak. Wmawia ludziom, że szczęście jest zawsze „za chwilę”. Jak już więcej zarobisz. Jak już awansujesz. Jak już się ustawisz. Jak już skończysz ten projekt. Tylko że życie nie zatrzymuje się i nie czeka, aż wreszcie znajdziesz dla niego czas.

Najsmutniejsze jest to, że coraz młodsi ludzie są dziś kompletnie wypaleni. Dwudziestolatkowie mówią o chronicznym zmęczeniu, problemach psychicznych i poczuciu pustki tak, jakby to była codzienność. I właściwie nią jest. Świat nauczył ich, że trzeba być produktywnym cały czas, bo inaczej zostaniesz z tyłu. A przecież człowiek nie został stworzony do nieustannego działania bez końca.

Nie jesteśmy maszynami.

Nie musimy zarabiać na swoje istnienie każdą minutą dnia.

Nie każdy odpoczynek musi być „aktywny”.

I może najważniejsze pytanie brzmi dziś nie: „jak osiągnąć sukces?”, ale: ile jesteśmy gotowi oddać w zamian za jego wizję?

Bo coraz więcej ludzi budzi się po latach z pieniędzmi, doświadczeniem i kompletną ruiną życia prywatnego. Z relacjami, których nie da się już naprawić. Z psychiką przypominającą pogorzelisko. Z poczuciem, że przegapili wszystko, co naprawdę było ważne.

A wtedy żaden mail wysłany o drugiej w nocy nie ma już znaczenia.

A jakie jest Wasze zdanie?
Czy żyjemy dziś w świecie ambicji i rozwoju, czy raczej w świecie permanentnego zmęczenia, w którym człowiek przestał być człowiekiem, a stał się maszyną do działania?

Odpowiedzcie na pytania poniżej, podzielcie się własnymi doświadczeniami i napiszcie, jak wygląda to z Waszej perspektywy — niezależnie od tego, czy jesteście po drugiej stronie barykady jako pracownicy, studenci, pracodawcy czy ludzie, którzy zwyczajnie mają już dość ciągłego wyścigu.

Może właśnie ta dyskusja pokaże, ilu ludzi codziennie nosi w sobie to samo zmęczenie.

• Czy kultura „zapierdolu” jest dziś wyborem, czy koniecznością, by normalnie żyć?
• Czy pracodawcy celowo romantyzują przepracowanie, by wycisnąć z ludzi więcej?
• „Jesteśmy rodziną” w pracy — motywacja czy emocjonalna manipulacja?
• Czy młode pokolenie naprawdę jest leniwe, czy po prostu psychicznie wykończone?
• Czy sukces zawodowy prawie zawsze odbywa się kosztem życia prywatnego?
• Czy social media sprawiły, że ludzie czują presję bycia produktywnym 24/7?
• Czy nadgodziny powinny być powodem do dumy, czy sygnałem chorego systemu?
• Czy człowiek bez ambicji zawodowych jest dziś automatycznie uznawany za gorszego?
• Czy pogoń za karierą niszczy współczesne związki bardziej niż zdrady?
• Czy odpoczynek stał się luksusem dostępnym tylko dla bogatych?

DEFINICJA
 

Normalizacja patologii – proces, w którym zachowania, postawy lub zjawiska szkodliwe dla jednostki lub społeczeństwa stają się akceptowane, bagatelizowane lub uznawane za „normalne”. Może dotyczyć przemocy fizycznej i psychicznej, uzależnień, dyskryminacji, patologicznych wzorców wychowawczych czy destrukcyjnych modeli społecznych. Zjawisko to sprawia, że społeczeństwo przestaje reagować na sytuacje, które wcześniej budziły oburzenie lub poczucie zagrożenia.

Normalizacja patologii prowadzi do osłabienia mechanizmów obronnych jednostki i społeczeństwa: ludzie zaczynają akceptować destrukcyjne zachowania jako coś zwyczajnego, co z czasem może prowadzić do eskalacji przemocy, uzależnień i zaniku zdrowych norm społecznych.

PRZYKŁADY NORMALIZOWANIA PATOLOGII W CODZIENNYM ŻYCIU
 

1. Przemoc w rodzinie – krzywdzenie dzieci lub partnerów często traktowane jako „rodzinne sprzeczki” albo „dyscyplina”, co prowadzi do powielania przemocy w kolejnych pokoleniach.

2. Uzależnienia – spożywanie alkoholu od młodego wieku, palenie papierosów czy nadmierne granie w gry komputerowe traktowane jako normalny sposób spędzania czasu.

3. Agresja w mediach – przemoc w telewizji, filmach czy grach wideo staje się tematem humorystycznym lub jest akceptowana społecznie, co wpływa na percepcję przemocy u dzieci i młodzieży.

4. Dyskryminacja i hejt – rasizm, seksizm czy homofobia przestają być potępiane, bo „wszyscy tak mówią” albo „taka jest kultura”.

5. Negatywne wzorce wychowawcze – nadmierna krytyka, brak empatii czy faworyzowanie jednego dziecka staje się akceptowaną normą w niektórych rodzinach.

6. Bagatelizowanie problemów społecznych – bezdomność, głód czy brak dostępu do edukacji traktowane jako „norma” w niektórych regionach lub środowiskach.

TYPOLOGIA OSÓB I MECHANIZMÓW NORMALIZUJĄCYCH PATOLOGIĘ
 

1. Bagatelizujący – minimalizuje problem („Nie przesadzaj, inni mają gorzej”), usprawiedliwia destrukcyjne zachowania.

2. Uległy – biernie akceptuje szkodliwe wzorce, by uniknąć konfliktu lub odrzucenia.

3. Naśladujący – powtarza zachowania patologiczne, bo „wszyscy tak robią” lub „tak było w domu”.

4. Radykalizujący – aktywnie propaguje destrukcyjne wzorce, podając je jako „normalne” lub „pożądane”.

5. Media i influencerzy – poprzez powtarzanie pewnych zachowań lub postaw w przestrzeni publicznej utrwalają je w świadomości społecznej, normalizując nawet ekstremalne zachowania.

MECHANIZMY PSYCHOLOGICZNE NORMALIZACJI PATOLOGII
 

1. Przyzwyczajenie (habituacja) – mózg przyzwyczaja się do powtarzających się bodźców i zachowań, w efekcie tracąc poczucie zagrożenia lub dyskomfortu.

2. Efekt społecznego dowodu słuszności – jeśli większość grupy społecznej akceptuje określone zachowanie, jednostka jest skłonna przyjąć je jako normalne.

3. Normalizacja poprzez media – powtarzanie określonych narracji w telewizji, internecie czy grach komputerowych ułatwia percepcję patologii jako „akceptowalnej”.

4. Rozciąganie granic tolerancji – małe ustępstwa wobec szkodliwych zachowań stopniowo prowadzą do akceptacji coraz poważniejszych patologii.

5. Traumatyczne wzorce rodzinne – osoby dorastające w środowisku, w którym przemoc, uzależnienia czy zaniedbania były normą, częściej powielają te schematy w dorosłości.

SKUTKI NORMALIZACJI PATOLOGII
 

• utrata krytycznego myślenia i poczucia moralności,

• wzrost przemocy i agresji w społeczeństwie,

• rosnące akceptowanie uzależnień i destrukcyjnych zachowań,

• spadek empatii i troski o innych,

• trudności w wychowywaniu dzieci w zdrowych wzorcach,

• powolna degradacja norm społecznych i prawnych,

• wzrost ryzyka psychopatologii u dzieci i młodzieży, które uczą się, że przemoc i manipulacja są normalne.

NORMALIZACJA PATOLOGII A STATYSTYKI

• Około 40% młodzieży uważa pewne formy przemocy fizycznej lub psychicznej za „normalne” w rodzinie.

• 60% treści hejtujących lub dyskryminujących w social mediach spotyka się z milczeniem odbiorców, co utrwala postawy.

• 70% dorosłych przyznaje, że w dzieciństwie widziało zachowania patologiczne, które dziś uważa za akceptowalne.

• Badania WHO wskazują, że społeczne przyzwolenie na przemoc i agresję zwiększa ryzyko depresji, zaburzeń lękowych i agresji w kolejnych pokoleniach.

PYTANIA DO WAS:

1. Jak zdefiniowałbyś normalizację patologii własnymi słowami?

2. Czy zauważasz w swoim otoczeniu sytuacje, które kiedyś byłyby uważane za niedopuszczalne, a dziś nikogo nie szokują?

3. Dlaczego społeczeństwo tak łatwo przyzwyczaja się do destrukcyjnych wzorców?

4. Jaką rolę w tym procesie odgrywają media, influencerzy i kultura popularna?

5. Czy powtarzanie patologii w rodzinach jest nieuniknione, czy można to przełamać?

6. Jak można przeciwdziałać normalizacji zachowań szkodliwych dla jednostki i społeczeństwa?

7. Czy uważasz, że normalizacja patologii w internecie różni się od tej w realnym życiu? Jeśli tak, w jaki sposób?

Toksyczne relacje – to takie związki (partnerskie, przyjacielskie, rodzinne czy zawodowe), w których jedna ze stron lub obie czerpią „korzyści” kosztem drugiej, niszcząc jej poczucie własnej wartości, wolność emocjonalną czy zdrowie psychiczne. Tego typu relacje nie opierają się na miłości, szacunku ani wzajemnym wsparciu, lecz na manipulacji, kontroli i wywoływaniu poczucia winy.

TYPOWE CECHY TOKSYCZNEJ RELACJI

1. Kontrola i ograniczanie wolności – partner/ka lub znajomy decyduje o tym, z kim możesz się spotykać, co ubierać, a nawet jak się zachowywać.

2. Manipulacja emocjonalna – wzbudzanie poczucia winy, granie ofiary, odwracanie sytuacji („to wszystko przez ciebie”).

3. Brak szacunku – wyśmiewanie, lekceważenie, poniżanie.

4. Uzależnienie emocjonalne – strach przed odejściem mimo świadomości, że relacja niszczy.

5. Gaslighting – wmawianie drugiej osobie, że źle pamięta wydarzenia albo przesadza, co prowadzi do utraty zaufania do własnych myśli.

6. Ciągłe poczucie zagrożenia i stresu – obawa przed reakcją drugiej osoby.

TYPOLOGIA OSÓB W TOKSYCZNYCH RELACJACH

1. Narcyz – żyje w centrum uwagi, używa partnera jako „lustra”.

2. Manipulator – dąży do celu kosztem drugiej osoby, często wykorzystuje kłamstwo i granie emocjami.

3. Kontroler – nie pozwala na niezależność, widzi w partnerze „własność”.

4. Ofiara – wzbudza litość, by utrzymać drugą osobę w relacji.

5. Ratownik – zawsze „naprawia” partnera, ale w rzeczywistości utwierdza go w toksycznych zachowaniach.

SKUTKI TOKSYCZNYCH RELACJI

• spadek poczucia własnej wartości,

• objawy depresyjne i lękowe,

• izolacja społeczna,

• zaburzenia psychosomatyczne (bezsenność, problemy żołądkowe, bóle głowy),

• uzależnienia jako forma „ucieczki”,

• trudności w budowaniu zdrowych relacji w przyszłości.

TOKSYCZNE RELACJE A PSYCHOLOGIA

Psychologowie podkreślają, że toksyczne relacje często powstają w wyniku nieprzepracowanych traum z dzieciństwa. Osoby, które dorastały w domach pełnych krytyki, przemocy albo nadopiekuńczości, w dorosłości łatwiej wikłają się w podobne schematy. Powtarzają wzorce, które są im znajome, nawet jeśli są one destrukcyjne.

TOKSYCZNE RELACJE W LICZBACH

• Badania wskazują, że ok. 25–30% związków ma cechy toksyczne.

• 1 na 4 osoby przyznaje, że była w relacji, w której czuła się manipulowana lub kontrolowana.

• 70% ofiar toksycznych związków doświadcza długotrwałych skutków psychicznych nawet po zerwaniu.

• Według WHO relacje toksyczne są jednym z głównych czynników zwiększających ryzyko depresji i prób samobójczych.

PYTANIA DO WAS:

1. Jak zdefiniowałbyś toksyczną relację własnymi słowami?

2. Czy zdarzyło Ci się być w takiej relacji? Jeśli tak, jak wpłynęła ona na Twoje życie?

3. Dlaczego Twoim zdaniem ludzie tkwią w toksycznych związkach, zamiast je zakończyć?

4. Czy uważasz, że można „uzdrowić” toksyczny związek, czy jedynym wyjściem jest odejście?

5. Jak rozpoznać toksyczną relację na wczesnym etapie znajomości?

Ostatnio natknąłem się na ciekawy temat albowiem bardzo zastanawiam się jaki cel ma propaganda wiary w Boga. I dlaczego nikt nie posługuje się jego imieniem.

Zanim pismo święte zostało przetłumaczone to w oryginalnej wersji nie jest to bóg czy pan a po prostu Jahwe.

Mam do przedstawienia dwie teorie i może znajdzie się ktoś kto będzie potrafił w logiczny sposób to wytłumaczyć . Jako pierwsze chciałbym przytoczyć moje własne spostrzeżenia a potem wrzucę porównanie chrześcijaństwa do

wiary ludzi którzy stworzyli kolebkę cywilizacji np. pismo, prawo, ogólnie prawdopodobnie zapoczątkowali życie w społeczenśtwie, chodzi o mieszkańców mezopotamii.

No więc tak zastanawiam się jak to jest możliwe że my jako Polska uchodzimy za naród i kraj wierzący w Jahwe  ? Każdy z nas w szkole uczył się o starożytnych bogach Greckich, Egipskich a  są to czasy znane dużo prędzej niż chrześcijaństwo.

Na naszej ziemi przez bardzo długo był kult Słowiański ludzie wierzyli w różne bóstwa, duchy , demony i żyli zgodnie z naturą ponieważ to część tej wiary aby dbać o ziemię  tylko że prawdopodobnie ponieważ nie mamy jakiej kolwiek wiedzy na temat życia, wiary, struktur i obecnie panujących wtedy obyczaji zapewne tak stare jak Greccy bogowie.  W internecie ciężko znaleść jakieś informacje o słowiańskich bogach czy ludziach, demonach nikt nie zna ich z imienia. Pragnę przytoczyć również że mineło prawie 1000 lat od czasu narodzin chrystusa a przyjęcia przez Polskę chrztu. Jak to jest możliwe że uczą nas innych kulturach a naszej nikt nawet nie wspomina ? Czy to jest możliwe że grupa ludzi od dawien dawna poddaje nas wszytkich ludzi kłamstwem żeby łatwiej było sterować nami ? Głowa tej religii w swoich przemówieniach twardo mówiła  że przyjęcie nie sprawdzonych szczepionek przeciwko koronie jest dobre i powinnyśmy jak najszybciej przyjąć kilka dawek, każdy może to sobie wyszukać w internecie w razie wątpliwości, jeżeli ten człowiek wyjdzie i powie że jedzenie robaków i zmiejszenie jedzenia mięsa jest dobre to chyba nie będę miał żadnych wątpliwości że to ten Bóg w którego wszyscy wierzą to szatan, diabeł tak na prawdę. Wciskają nam jakąś mąke z robaków i że mamy miesa nie jeść, ja rozumiem każdy możę mieć swoje poglądy i tam nie chcieć krzywdzić zwierząt ale szprycują te zwierzęta i chociaż ktoś przed wpuszczeniem tego do sklepu bada to mięso.

Zamiast zboża jakieś robaki, juz teraz rolnictwo na całym świecie ciężko pieje a zakaże się tym ludziom uprawy i hodowli to z głodu będziemy umierać bo chyba nie powie mi nikt że te robaki będą w jakiś dobrych warunkach chodowane a i badane pewnie każdy robak, one żywią się gównem i śmieciami. 

A włąsnie czy my jako śłowianie nie żyliśmy zgodnie z naturą i ekologią zanim armia miłośiernego pana nie najechałą z mieczami i nie wyrżneli albo spalili żywcem każdego kto był w jaki kolwiek sposób nawet tylko pomówiony o pogańśtwo ?

A ludzie jak stado baranów śpiewa sobie co niedzielę piosenki o dobroci ich stworzyciela, to jest aż ciężko pojąć no ale to fakty i logika jest po prostu o czym mówię.

A teraz pozwolę sobie wkleić aby każdy mógł sobie porównać sprawdzić co też jest wiedzą wszech dostępną a nikt nie mówi o tym że biblia i ta religia jest najzywaczjniej kopią innej religii.

Tabliczki sumeryjskie mają 4 500 lat.

Tabliczki sumeryjskie mają 4 500 lat.

Tora ma 3313 lat, chodzi o Stary Testament z Biblii.

Oznacza to, że tabliczki sumeryjskie są o 1187 lat starsze od Tory. Jeśli weźmiemy dwie z nich               i porównamy je, zobaczymy, jak kapłani wraz z całym swoim obrządkiem zmienili Torę po tym, co rzeczywiście się stało - dzięki temu, że zobaczyli tabliczki sumeryjskie.

Zbieg okoliczności?

Porównanie: Biblia contra opowieści o Annunaki.

Na początku Bóg stworzył Niebo i Ziemię  i wszelkie życie na Ziemi, mężczyznę i kobietę, w siedem dni, a odpoczywał dnia siódmego.  W Ogrodzie Eden spotykały się cztery rzeki: Pishon, Gihon, Tygrys, Eufrat.

W wersji Enki (Annunaki) laduje na Ziemi z pięćdziesięcioma bohaterskimi Anunnaki i zakłada  Eridu w  Edin w siedem dni, czyniąc siódmy dzień dniem odpoczynku. Edin, gdzie spotykają się cztery rzeki. [sum. eridu lub eridug) – najstarsze miasto Mezopotamii, założone ok. 5400 r. p.n.e. Położone było nad Eufratem, ok. 10 km na południowy zachód od Ur i ok 40 km od współczesnego miasta Nasirijja. Prawdopodobnie leżało nad ówczesnym brzegiem Zatoki Perskiej. W chwili obecnej leży ok. 150 km od jej brzegów) (Mezopotamia, Irak) - przyp. tłum. -źródło: Wikipedia.]

----------------------------------------------

I powiedział Bóg: Uczyńmy człowieka na nasz obraz i podobieństwo. Bóg utworzył człowieka z pyłu Ziemi i tchnął w jego nozdrza oddech, a człowiek stał się żyjącą duszą. Nadał mu imię Adam.

Narodziny według  Anunnaki (Adamu i TiAmat). Pierwsze pokolenie ziemskich istot ludzkich.  Anunnaki trudzili się w kopalniach złota przez 80 shars, czyli ponad 300 000 lat, zanim stworzyli robotnika jako pomocnika na swój obraz i swoje podobieństwo. Ningishzidda (syn Enkiego) - inżynierowie Anunnaki - esencja DNA męskiej istoty ludzkiej połączona z owulacyjnym jajem kobiety - Homo erectus w naczyniu zrobionym z gliny Ziemi (jak dziecko z probówki) i włożony do łona kobiety  Ninmah(Ninharsag).  Ninmah daje życie Adamu. To samo, ale w odniesieniu do dziewczynki, Enki sztucznie zapładnia Damkinę (żona Enkiego, córka Alalu'sa). Damkina daje życie Tiamat. - ADAMU & TIAMAT - wzorce stworzone na obraz Anunnaki.

----------------------------------------------

Bóg zesłał głęboki sen na mężczyznę i w czasie gdy ten spał, wziął jedno z jego żeber, a następnie zamknął ciało w tym miejscu. I zaczął Bóg przebudowywać to żebro, które wziął od mężczyzny -         w kobietę.

Część (DNA), która jest odpowiedzialna za długie życie ludzkich istot z Nibiru nie została dana ludziom ziemskim. Dwie części odpowiedzialne za prokreację również pominięto. Podczas procedury przebudowy genetycznej, z żeber Enkiego i Ninmah Ningishziddy wyodrębniono te dwie cząstki odpowiedzialne za prokreację i włożono je do żeber  Adamu i Tiamat. Po tym rozmnażali się.

----------------------------------------------

Owoc z drzewa dobrego i złego, które stało w samym środku Ogrodu, był owocem zakazanym. Wąż przebywający w ogrodzie zwiódł Ewę, by  ta zjadła go, mówiąc jej, że otworzy wtedy oczy i będzie jak bogowie, poznając dobro i zło.  Zjadła ten owoc i dała swojemu mężowi, Adamowi a on zaczął go jeść. Po czym ich oczy otworzyły się i zobaczyli, że są nadzy, zszyli kilka liści figowych i uczynili dla siebie  przepaski. Później usłyszeli Boga, który przechadzał się po Ogrodzie. Bóg powiedział: Oto człowiek stał się jednym z nas, poznając dobro i zło. Bóg rozgniewał się z powodu ich uczynku i wypędził ich z ogrodu Eden.

Kiedy Adamu i Tiamat dowiedzieli się, czym jest rozmnażanie, przesłonili się przepaskami. Już nie chodzili nago. Enlil przechadzając się po Edin widzi to i wypędza ich z Edin do Abzu z wraz z Enkim. Enki planował  tam wdrożyć cywilizowanego człowieka pracy na roli oraz w charakterze pasterza. Drugie pokolenie ziemskich ludzi. - Enki zastępuje ojca ADAPIE (ADAPA) i TiTi.

---------------------------------------------

Adam i Ewa dają życie Kainowi i Ablowi. Kain pracuje na roli, natomiast Abel jest pasterzem. Obaj składają ofiary. Kain ofiarował owoce, które uprawiał, a Abel pierwociny ze swego stada owiec. Bóg patrzył z upodobaniem na Abla i jego ofiarę. Kain rozłościł się, później zabił Abla kamieniem. Bóg rozgniewany wypędził Kaina wraz z żoną na tułaczkę. Nałożył na niego piętno, aby nikt, kto go odnajdzie, nie mógł go zabić.

Adapa i Titi mieli dwóch chłopców bliźniaków  o imionach Ka-in i Abael. Ka-in uprawiał rolę a Abael był pasterzem. Zboże i owce zostały sprowadzone z planety Nibiru. Ka-in i Abael pokazali swoje zboże i owce na zgromadzeniu Anunnaki. Enki był zadowolony z nowych owiec na mięso na Ziemi. Później Ka-in i Abael po raz pierwszy z sobą walczyli. Ka-in chwycił kamień i kilkukrotnie uderzył nim Abla, a kiedy zobaczył, jak tryska jego krew, zawołał: Ka-inie, mój bracie! – ale już było za późno. Ka-in stał nad swoim bratem, płacząc. Titi w proroczym śnie widziała krew Abaela na ręce Ka-ina i obudziła Adapę, i poszli do swoich synów.

Enki rozgniewał się, wypędził Ka-ina na tułaczkę wraz z jego siostrą, Awan i został on zabrany przez wielkie morze do kontynentu obu Ameryk, lecz zanim tam się udał, Ningishzidda zmienił esencję życia Ka-ina (DNA), tak że nie rosła mu broda (piętno). Potomkowie Ka-ina wyróżniają się (Indianie nie mają zarostu?). Indianie amerykańscy – ludzka rasa, której nie rośnie broda. Także Ci, którzy przetrwali potop.

----------------------------------------------

Adam i Ewa spłodzili później Seta na miejsce Abla, w sumie Adam i Ewa mieli 30 synów i 30 córek.
Adapa i Titi mieli później Sati(SETHA), na miejsce Abaela. W sumie Adapa i Titi mieli 30 synów i 30 córek.

Pierwszym synem Seta był Enos
Pierwszym synem Sati był Enshi

----------------------------------------------

Pierwszym synem Enosa był Kenan
Pierwszym synem Enshi był Kunin

----------------------------------------------

Pierwszym synem Kenana był Mahalalel
Pierwszym synem Kunina był Malalu

----------------------------------------------

Pierwszym synem Mahalalela był Jared
Pierwszym synem Malalu był Irid

----------------------------------------------

Pierwszym synem Jareda był Henoch
Pierwszym synem Irida był Enkimi

----------------------------------------------

I Henoch poszedł, idąc z Bogiem, i Henoch ciągle chodził z Bogiem, potem go nie było, ponieważ Bóg zabrał go.

Enkimi (HENOCH) – siódmy potomek Adapy. Enkimi (HENOCH) był lubiany przez Enkiego, który nauczał go gwiazd. Enkimi (Henoch) został zabrany w niebiańską podróż wraz z synem Enkiego,  Mardukiem na Marsa i  Enkimi (HENOCH) pozostał tam do końca swoich dni z Mardukiem, który był dowódcą Anunnaki na MARSIE, zwani byli igigi Anunnaki.

----------------------------------------------

Pierwszym synem Henocha był Ma-tu-za-lem
Pierwszym synem Enkimi był Ma-tu-shal

----------------------------------------------

Pierwszym synem Ma-tu-za-lema był Lamech
Pierwszym synem Ma-tu-shala był Lumach

----------------------------------------------

Pierwszym synem Lamecha był Noe
Lumach poślubił Batanash, córkę brata Ma-tu-shala
Żona Lumacha miała syna, Ziusudra (Noe) (nad którym ojcowską opiekę sprawował Enki). Jego skóra była biała jak śnieg, jego włosy były koloru wełny, w jego oczach połyskiwało niebo, a lśniły one niebieskim i białym kolorem, (opis narodzin przypomina Jezusa, ale będzie on tym, który zbuduje arkę i zostanie ocalony z potopu wraz ze swoją rodziną.
(Opis Jezusa w Biblii – skóra brązowa, włosy jak wełna).

----------------------------------------------

Noe stał się ojcem trzech synów: Szema, Hama, Jafeta
Ziusudra stał się ojcem trzech synów: Szema, Hama, Yafeta

----------------------------------------------

Nefilim z Genesis

Kiedy ludzie  zaczęli się mnożyć na Ziemi, i rodziły się im córki, synowie nieba zobaczyli, że córki ludzkie są piękne, więc zeszli i wzięli sobie żony spośród nich, tak wielu z nich, jak wybrali.

Wówczas Bóg powiedział: „Mój duch nie pozostaje z człowiekiem na zawsze, odkąd jest on w ciele. Jego dni będą policzone do stu i dwudziestu lat”.

W tym czasie Nefilim pojawili się na Ziemi (także jeszcze potem), po czym synowie nieba obcowali      z córkami ludzkimi, które rodziły im synów. Byli oni potężnymi mężczyznami, herosami starożytności, mężami sławnymi.

Upadłe anioły z Księgi Henocha

Księga Henocha, księga, która nie weszła do Biblii ze względu na szczegóły na temat upadłych aniołów z Genezis.  Strażnicy niebios.  Było 200 aniołów pod przywództwem Shamjazy, którzy zstąpili z nieba na Ziemię i wzięli sobie żony, w wyniku czego narodzili się giganci, i nauczali ich wielu rzeczy i tajemnic nieba.  Synowie gigantów spowodowali zniszczenie i rozlew krwi. Inne Anioły przywróciły porządek.

The Anunnaki igigi, (Upadli Aniołowie, Ci, którzy strzegą, Strażnicy)

Anunnaki zamieszkali na Marsie (igigi), byli Upadłymi Aniołami z tej opowieści (jak w Księdze Henocha). Później na Ziemi było 600 Anunnaki . Na Lahmu (Marsie) było ich 300 na stacji przeładunkowej złota dla Nibiru. Shamgaz, przywódca 200 igigi (Anunnaki na Marsie) zszedł na Ziemię, aby połączyć ślubem Marduka i Sarpanit, córkę Enkimi (Henocha), Ziemiankę. Po tej ceremonii 200 igigi uprowadziło kobiety i domagało się tego samego, chcieli mieć żony i mieć z nimi potomstwo. Potomstwo – również trzecie pokolenie ziemskich istot ludzkich.

----------------------------------------------

Opowieść o potopie i Noem

Bóg mówił do Noego, by zbudował arkę i pokrył ją smołą we wnętrzu i na zewnątrz. Po czym została ona zbudowana. Bóg powiedział, aby przenieść do niej wszystkie zwierzęta, samce i samice, w ciągu siedmiu dni, ponieważ w ciągu siedmiu dni ześle deszcz, który padał będzie przez 40 dni i 40 nocy.

Opowieść  Ziusudry (Noego) o potopie

Galzu , emisariusz Anunnaki pojawia się we śnie Enkiemu z tabliczką, na której wyrysowany był szkic arki dla Ziusudry, aby ten zbudował ją i ocalił siebie,  swoją żonę, trzech synów: Szema, Hama, Yafeta, ich rodziny i wszystkie zwierzęta oraz DNA.  Enki budzi się i znajduje tabliczkę, która się zamanifestowała i znalazła się w jego pobliżu.  Nie wolno łamać przysięgi o tym, że nadchodzi potop spowodowany przez zbliżającą się planetę Nibiru, której grawitacja wywołała ten efekt. Enki rozmawia z Ziusudrą poprzez ściany szałasu z czerwonej trzciny, pozostawiając mu tabliczkę, aby ten znalazł ją.

----------------------------------------------

Potop i Noe

Bóg spuszcza potop poprzez bramy niebios i deszcz pada przez 40 dni i 40 nocy. Po potopie  arka osiada na górze Ararat. Noe opuszcza arkę i składa całopalną ofiarę z jagnięcia, chwaląc Boga.

Potop i Ziusudra (Noe)

Domem Anunnaki jest planeta Nibiru, 10. Planeta Układu Słonecznego wchodzi w układ wewnętrzny co 3600 lat w pobliżu pasa asteroid pomiędzy Marsem a Jowiszem. Ze swoją długą, eliptyczną orbitą pozostaje daleko na zewnątrz od planet Układu Słonecznego.  Zależnie od tego, gdzie przebywają planety, bardzo duże, przyciągające oddziaływanie planety Nibiru może spowodować zakłócenia grawitacyjne na innych planetach.  Anunnaki przebywający na Ziemi przy pomoc swoich instrumentów  wykryli zagrażające zbliżenie się orbit Nibiru i Ziemi. Ziemia znalazła się zbyt blisko,  odczuwając siłę Nibiru, wielkie przyciąganie grawitacyjne, które zatrzęsło pokrywą lodową Anktartydy, tak że zniknęła ona.

Przyciąganie grawitacyjne Nibiru spowodowało ześlizgnięcie się pokrywy lodowej do morza, co wywołało super wysoką fale pływową, która opłynęła całą Ziemie. Następnie kryształki lodu znalazły się w stratosferze, blokując w tym czasie dostęp promieniowania kosmicznego, a stopione spowodowały deszcze przez 40 dni i 40 nocy.

Anunnaki, Enki, Enlil, Ninmah oraz ich rodziny okrążali Ziemię w swoim niebiańskim rydwanie, pojeździe kosmicznym, zamierzając przeczekać potop. Marduk, Sarpanit, dwóch synów i igigi Anunnaki wraz ze swymi rodzinami przeczekali na Lahmu (Marsie). Nannar prosił o możliwość przeczekania potopu na Kingu (Księżyc).

Ninagal (syn Enkiego) został wybrany przez Enkiego, by dołączył do Ziusudry podczas kierowania arką w stronę gór Arata (Ararat), przewożąc wraz z nim esencję życia, DNA i żywe jaja zwierząt, zebrane przez Enkiego i Ninmaha w cedrowym puzderku.

Również na wielkim morzu potomkowie Ka-ina (Indianie amerykańscy) przetrwali potop na zbudowanych przez siebie tratwach. Przewodzili im dwaj bracia i dwie siostry. Z woli Stwórcy wszechrzeczy ludzkość miała ocaleć.

Arka wylądowała na górze Ararat. Ziusudra wychodzi z arki i składa ofiarę całopalną dla chwały Stwórcy.

----------------------------------------------

Po potopie

Opowieść o wieży Babel

Ludzie zebrali się i powiedzieli: zróbmy cegły w ogniu, aby służyły jako kamienie. Użyjmy smoły na łączeniach.  Zbudujmy w mieście Wieżę, której wierzchołek sięgnie niebios. I zszedł Bóg na dół, aby zobaczyć miasto i Wieżę.
I rzekł Bóg: Oni są jak jeden człowiek, mają jeden język i oto jest, co robią.  Teraz czegokolwiek zechcą, nie będzie dla nich niemożliwe. Zejdźmy na dół i pomieszajmy im język, żeby nie rozumieli  wzajemnie swoich języków. Bóg rozrzucił ich po całej Ziemi i wtedy zaprzestali budować miasto.

Wieża do nieba

Marduk  pokazuje swoim wyznawcom, jak robi się cegły i posługuje się ogniem, żeby mogły być twarde jak kamienie, po czym buduje wieżę.
Marduk buduje An – niedozwoloną wieżę do nieba (gwiezdne wrota). Jeżeli na to pozwolimy, żadna ze spraw nie będzie dla ludzkości nieosiągalna.  Ten niegodziwy plan trzeba powstrzymać! Ninurta mówi: nie może być nic niedozwolonego. Kiedy przyszła noc, Annunaki Enlila  spuścili deszcz ognia      i siarki ze swoich statków powietrznych, i zburzyli ją. Naśladowcy rozproszyli się po całej Ziemi. Enlil sprawił, że ludzie w każdym regionie i na każdym lądzie mieli odmienny język, różne sposoby zapisu, tak że inni nie mogli ich zrozumieć.

Abraham, (Bóg mówi do Abrahama: Rozmnożę potomstwo twoje, uczynię z niego wielki naród.)

Abraham, potomek Szema, syna Noego został wybrany przez Boga.  Dzięki Abrahamowi jego przyszły wnuk, Jakub, później zwany Izraelem, będzie miał 12 synów, które utworzą rodziny 12 plemion narodu Izraela.

ibruUm (Abraham)

Galzu ponownie pojawia się we śnie Enlila, aby wybrał człowieka, który ma być ocalony  (potomek Szema, zwany ibruUm (Abraham) od nieszczęścia. - Wojna wewnętrzna pomiędzy  Anunnaki, inanna przeciwko Mardukowi za spowodowanie śmierci jego ukochanej Dumuzi. – Oręż terrorystów nigdy nie dosięgnął włości Marduka.

Mojżesz

Mojżesz wybrany przez Boga, by uczynił swe przymierze - Tablice z Dziesięciorgiem Przykazań, tablice ze słowem Boga. Idzie na górę Boga i pozostaje tam przez 40 dni i 40 nocy. Tablice są złożone do Złotej Skrzyni, Złotej Arki Przymierza.

Endubsar (podobnie jak Mojżesz)

Mistrz Skryba wybrany przez Enki, aby zapisywał jego słowa, i przez 40 dni I 40 nocy  spisywał on słowa Enkiego na temat historii Anunnaki, począwszy od historii Układu  Słonecznego, przez historię  Anunnaki na ich planecie Nibiru. Przeznaczeniem Anunnaki jest Ziemia a historia Anunnaki rozgrywa się tu, na Ziemi. Tablice zapisane na niebieskim kamieniu lapis lazuli, umieszczono w acacii – drewnianej szkatule obitej z zewnątrz złotem (jak Arka Przymierza) Nie opuszczono ani nie dodano ani jednego słowa. - Tablice The Anunnaki – Zaginiona Księga Enkiego

Anielski Posłaniec Stwórcy
W końcu

Król Anu z Nibiru, nie wiedząc nic o Galzu, sprawił, że zdano sobie sprawę z tego, że Galzu może być wysłannikiem (Aniołem) Stwórcy Wszechrzeczy. Otrzymał zadanie przyjścia na Ziemię i dania życia Ludzkości. Oni wszyscy byli nieświadomymi wysłannikami. - Strażnikami chroniącymi wszelkie życie na Ziemi. Jak jesteśmy tutaj obecnie my, aby chronić i zachować życie. - Strażnicy posłani przez Stwórcę Niebios.

Jeśli znajdzie się ktoś kto wytrwał do tego momentu to dziękuję za uwagę i zapraszam do dyskusji. 

SUPLEMENTY DIETY

Dlaczego uważam, że suplementy diety powinno się zaliczyć do trudnych tematów?

Wiedza o nich jest powszechna, łatwo dostępna, lecz jak wiele z Was wie o nich tyle, co farmaceuci, bądź osoby bezpośrednio z nimi związane?

Każdy z nas powinien wiedzieć coś, cokolwiek o nich ze względu chociażby na to, iż reklamy o nich nas aż przytłaczają.

Suplement diety - produkt, który jest złożony z substancji odżywczych i traktowany jako uzupełnienie normalnej żywności. Jest to skoncentrowane źródło witamin, minerałów lub innych substancji; produkt ten jest wytworzony i wprowadzony do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie (w tabletkach, kapsułkach, proszku czy płynie).

LEK, A SUPLEMENT

Gdy wejdziemy do apteki, pierwsze co widzimy to kolorowe opakowania dużych ilości suplementów diety. 

Otaczające nas reklamy to reklamy suplementów.

Jaka jest zatem różnica między lekiem, a suplementem diety?

Suplementy diety to po prostu środek spożywczy, dający efekt odżywczy lub inny fizjologiczny. Ot, dodatek do żywności. Co więcej, jego jakość i bezpieczeństwo nie zostały potwierdzone badaniami klinicznymi. Nie wiemy, czy podana ilość substancji czynnej jest prawdziwa, czy jest to forma dobrze przyswajalna, czy produkt może wywołać skutki uboczne. Wraz z opakowaniem nie otrzymujemy również ulotki, jedynie kilka ogólnych zdań zdobiących opakowanie.

Lek to produkt leczniczy i już samo to zróżnicowanie wiele nam mówi o tym, czy lepiej sięgać po lek, czy suplementy diety. Lek ma za zadanie zapobiegać i leczyć choroby, może być także przydatny w ich diagnozowaniu. Każdy produkt musi przejść szereg badań i kontroli na każdym etapie. Lek to także zazwyczaj wyższe dawki danych składników, a ilość substancji czynnej jest stała.

CO MUSI BYĆ NA OPAKOWANIU SUPLEMENTÓW? 

-> określenie „suplement diety”,

-> nazwy kategorii substancji odżywczych lub substancji charakteryzujących produkt lub wskazanie charakteru tych substancji,

-> porcję produktu zalecaną do spożycia w ciągu dnia,

-> ostrzeżenie dotyczące nieprzekraczania zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia,

-> stwierdzenie, że suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety,

-> stwierdzenie, że suplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla małych dzieci.

Suplementy diety mogą zawierać nie tylko witaminy i składniki mineralne, ale także aminokwasy, lecytynę, błonnik, kwasy tłuszczowe, probiotyki, związki pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Stosowanie takich preparatów wiąże się z osiągnięciem określonych korzyści. 

WADY SUPLEMENTÓW 

-> brak kontroli jakości (gorsza jakość, mogą wywołać działania niepożądane) 

-> brak wskazań oraz opisu działania 

-> sposób użycia oraz dawkowanie nie spełnia norm leku roślinnego

-> prosta i niekosztowna droga wprowadzenia na rynek  leczniczych surowców roślinnych 

-> brak potwierdzenia bezpieczeństwa i skuteczności działania 

BADANIA JAKOŚCIOWE  PREPARATÓW W HOLANDII  

- >29 suplementów diety z wyciągiem z liści miłorzębu

Wyniki:

> tylko 3 preparaty zawierały ekstrakt o wymaganych parametrach ilościowych, zapewniających skuteczność i bezpieczeństwo.

Raport Państwowego Instytutu Zdrowia Publicznego w Holandii:

> Wielokrotne przekroczenie w preparatach limitu kwasów ginkgolowych naraża na zażywanie substancji o właściwościach genotoksycznych i karcynogennych i może być niebezpiecznie dla zdrowia pacjenta

Kodeks Dobrych Praktyk Reklamy Suplementów Diety

> zakaz użycia w reklamie wizerunku profesjonalisty

> zakaz odnoszenia się do chorób, które nie istnieją

> nakaz użycia kategorii "suplement diety"

PYTANIA DO WAS

1. Co sądzisz o suplementach diety?

2. Zażywasz jakieś suplementy?

3. Czy miałeś/aś jakąś wiedzę na temat suplementów?

4. Masz kogoś w rodzinie, kto bierze suplementy w nadmiernych ilościach?

Źródło: studia, 1,2

II WOJNA ŚWIATOWA

W związku z tym, iż dziś jest już 83. rocznica wybuchu II wojny światowej - postanowiłam trochę przybliżyć, tak dobrze znany nam wszystkim temat. 

Szczególnie teraz, gdy na oczach świata rozgrywa się tragedia na Ukrainie i trwa wojna od pół roku, bardzo ważne jest pamiętanie o tym, co było, co jest i czego unikać w przyszłości.

1 września 1939 Hitlerowskie Niemcy napadły na Polskę. To wtedy rozpoczęła się kampania wrześniowa. 
 

Tuż nad ranem odbyły się ataki bombowców. Niedługo po tym ostrzelano Westerplatte, co trwało około 7 minut. Dosłownie dwie godziny później nastąpił kolejny atak oddziałów niemieckich na Westerplatte.

Tego samego dnia dokonano nalotu na Warszawę, odbyła się pierwsza powietrzna bitwa, a także pierwsza powietrzno-morska.

Czym była kampania wrześniowa?

Obrona terytorium Polski przed agresją militarną (bez określonego w prawie międzynarodowym  wypowiedzenia wojny) wojsk III Rzeszy i ZSRR. Pierwszy etap II wojny światowej. Od 3 września 1939 wojna koalicyjna Polski, Francji i Wielkiej Brytanii przeciw Rzeszy Niemieckiej.

Była to pierwsza kampania II wojny światowej, trwająca od 1 września (zbrojna agresja Niemiec) do 6 października 1939, kiedy z chwilą kapitulacji SGO Polesie pod Kockiem zakończyły się walki regularnych oddziałów Wojska Polskiego z agresorami.

AGRESJA SŁOWACKA

Słowacja, choć była oficjalnie suwerennym państwem, pozostawała pod protektoratem III Rzeszy. Kraj ten, wraz z wojskami niemieckimi, zaatakował Polskę ok. godz. 5:00 natarciem z południa. W ataku wzięło udział około 50 tysięcy słowackich żołnierzy, 4 dywizje oraz siły powietrzne w liczbie trzech dywizjonów. Wojska słowackie dotarły do okolic Nowego Targu, Krynicy i Sanoka, tracąc w sumie 29 zabitych lub zaginionych i biorąc do niewoli ok. 1350 jeńców polskich. Atak ten, choć trwał 15 dni (do 16 września 1939 r.) zakończył się zwycięstwem Słowacji i Niemiec, a jednym z jego rezultatów było włączenie w granice Słowacji ok. 770 km² terytorium Polski utraconego przez Czechosłowację w latach 1920–1923 oraz w 1938 r.

MITY DOTYCZĄCE KAMPANII WRZEŚNIOWEJ

> Wojsko Polskie było tak zacofane, iż atakowało czołgi niemieckie przy użyciu kawalerii – nieprawdziwe stwierdzenia o atakowaniu przez polską kawalerię niemieckich czołgów podtrzymywała przez okres II wojny światowej propaganda niemiecka, rozpowszechniając specjalnie nakręcony w tym celu film propagandowy Kampfgeschwader Lützow z 1941. 

> Polskie Lotnictwo Wojskowe zostało zniszczone na ziemi w pierwszych dniach wojny – w rzeczywistości, choć liczebnie nie dorównywało siłom niemieckim, polskie lotnictwo nie zostało zniszczone na lotniskach naziemnych, ponieważ zostało ewakuowane na niewielkie zamaskowane lotniska w głębi kraju tuż przed wybuchem wojny. Jedynie samoloty treningowe i pomocnicze zostały zniszczone na samym początku działań wojennych. Polskie lotnictwo pozostawało aktywne w walce powietrznej przez pierwsze 2 tygodnie kampanii wrześniowej 1939 roku. Po zakończeniu kampanii wrześniowej wielu utalentowanych pilotów polskich przedostało się do Wielkiej Brytanii i Francji, gdzie walczyło z samolotami wroga.

> Polska nie wykazała znaczącego oporu i szybko poddała się – w rzeczywistości Wojsko Polskie rozmiarem i intensywnością oporu spowodowało, iż Niemcy ponieśli w Polsce znaczące straty, w szczególności w pojazdach wojskowych różnego typu i samolotach. Hitler osobiście przyznał, iż piechota niemiecka w Polsce: „nie spełniła pokładanych w niej nadziei”.

> Armia niemiecka osiągnęła zwycięstwo w Polsce dzięki strategii tzw. wojny błyskawicznej (niem. Blitzkrieg) – Niemcy tylko częściowo zawdzięczali wygraną w kampanii wrześniowej koncepcji blitzkriegu, nieoczekiwanie silny opór oddziałów Wojska Polskiego zmusił dowództwo niemieckie do dwukrotnej korekty planów operacji wojskowej w Polsce tzw. „Planu Białego” (niem. Fall Weiss) – według planu pierwotnego Wojsko Polskie miało zostać okrążone i zniszczone na zachód od linii Wisły. Po 14 września działania prowadzone były metodami klasycznymi, których sukces w istotnym stopniu został wzmocniony agresją sowiecką 17 września 1939. 

PYTANIA

1. Czy uważasz, że w obliczu obecnych wydarzeń ludzie powinni ciągle przypominać o dawnych wojnach?

2. Czy wydarzenia sprzed kilkudziesięciu lat zmieniły jakoś Twoje podejście do sąsiednich Państw?

3. Jakie uczucia Ci towarzyszą, gdy słyszysz o II wojnie światowej i tamtych wydarzeniach?

OSZUSTWA W SIECI

Oszustwo internetowe może być znane pod różnymi terminami, jednak zawsze to Ty na czymś stracisz. Takie działania mają na celu wyłudzić od poszkodowanej osoby dane prywatne, pieniądze lub jakikolwiek inne posiadane mienie. 

Jakie formy może przybrać oszustwo?

Mogą przybierać formę złośliwego oprogramowania (wirusy, programy szpiegujące), które są potajemnie pobierane na komputer w celu kradzieży haseł i uzyskania dostępu do kont bankowych. Przykładowo działając w sieci, grając w gry - jesteśmy narażeni na przypadkowe pobranie keyloggera (trochę o keyloggerze - LINK). Znanym sposobem oszustwa są również fałszywe e-maile oraz powiadomienia od nich. 

Rodzaje oszustw

Oszustwa na STEAM

Skoro każdy z nas grał lub nadal gra w gry, to jest z pewnością świadomy, że w każdej chwili może stracić swoje konto lub przedmioty, jeżeli będzie nieostrożny. 

> Metod jest sporo, jak przykładowo prośba o zagłosowanie na drużynę. Oszuści kradną dane, któregoś znajomego po czym wysyłają do poszkodowanego link z takową prośbą. Strona z podanego linku jest oczywiście scamem. Nieświadoma osoba o dobrym sercu da się nabrać. Zamieszczam źródło do filmu, w którym opisany jest cały proces działania takiej strony --> FILM

> Skoro mowa o drużynach - już od jakiegoś czasu można dostrzec sposób na "piątą osobę". Oszuści będą tłumaczyć, że brakuje im dosłownie jednej osoby do turnieju, bo poprzednia nie znalazła czasu, aby zagrać. Będą zachęcać Cię do wystartowania z nimi meczu nawet wtedy, jeżeli będziesz stał w bezruchu. 

> Skrzynki za darmo? Nic bardziej mylnego. Dwa lata temu popularne było oszukiwanie ludzi na skrzynki NaVi, czyn ten podobno miał wspierać fanów drużyny podczas pandemii. Przy logowaniu poproszą Cię o kod steam guard, następnie będziesz musiał wpisać kod wysyłany na numer telefonu, a w tym momencie narażone są Twoje dane. Dzięki temu na Twoim koncie może zostać zmienione hasło, numer telefonu. 

Swoją historią postanowił podzielić się @ ElementaR , który został oszukany w sieci - stracił on swoje konto oraz przedmioty. 

 "Poznałem typa w csie, wydawał się spoko to nawiązałem kontakt. Graliśmy dobrze kilka tygodni, pewnego czasu wyzwał mnie 1vs1 - pobrałem mapę z warsztatu steam, a 2 dni później konto zostało za***ane. Było to z 4 lata temu przed steam guardem, więc wziął all skiny co miałem."

@ f0pa`  również padł ofiarą oszustwa: "Witam, tak jak w tytule, zostałem okradziony na konto steam, kiedyś, przeszło 1,5roku/2lata. Byłem oczywiście naiwny i myślałem, że bardzo znana esporotwa drużyna rozdaje kosy po kilka tysięcy $ za free... Zalogowałem się przez steama w link, który był na youtubie (reklama obok filmików), bardzo mnie zdziwiło, że właśnie na youtubie można wykupić reklamę scamu, że oni tego nie sprawdzają. Tak napisałem, zalogowałem się steamem i był komunikat w stylu "otwórz pojemnik", (jak byłem głupi to to zrobiłem xD) otworzyłem i dostałem autorefresha z wylogowanym steamem. Po kilku sekundach wchodzę na steama i patrzę nie mam konta :/, teraz już wiem, że bez steam guarda nie ma się logować w byle jakie miejsce i nie wchodzić w takie reklamy."

Oszustwa na OLX

> Osoba, która pisze niepoprawną polszczyzną informuje, że dokonała zakupu - oszust oferuje poszkodowanemu zapłatę przez stronę OLX'a. Tak naprawdę zostaje przekierowany do podrobionej strony, która ma na celu wyłudzenie danych z karty płatniczej. Tym samym złodziej dostaje pełen dostęp do naszej bankowości. 

> Firma kurierska, wysyłka za pobraniem - działa na tej samej zasadzie, jak oszustwo podane przeze mnie wyżej. Przestępca podaje link do podrobionej strony firmy przewozowej i prosi o uzupełnienie danych z karty oraz adresu, gdzie ma być odebrana paczka.

> Zachowania, które powinny wzbudzać podejrzenia: nieprawidłowa lokalizacja, sprzedający nie zgadza się na przesyłkę OLX lub odbiór osobisty, naleganie na szybkie podjęcie decyzji co do kupna (inni chętni), wpłaty ekspresowe, brak możliwości sprawdzenia przesyłki, zmuszenie danej osoby do przejścia na inną stronę niż OLX w celu kontaktu. 

Jak bronić się przed oszustwem w internecie?

Podstawą jest posiadanie dobrego antywirusa w celu zabezpieczenia, jak i przeskanowania komputera. Zachowaj rozsądek i nie daj się zwieść na oferowane pieniądze lub stosunkowo niską cenę za zakup. Pamiętaj, że nie ma niczego za darmo! Nie płać przez przekazy pieniężne oraz dokonuj zakupów tylko na legalnych stronach. 

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5

PYTANIA DO UŻYTKOWNIKÓW

1. Czy kiedykolwiek padłeś/aś ofiarą oszustwa w internecie? Udało Ci się odzyskać skradzione mienie? 

2. Jak radzić sobie z oszustwem w internecie?

3. Jakie znasz inne metody oszustwa, o których warto wspomnieć, aby przestrzec innych?

KOMUNIKACJA

DEFINICJA

Wymiana informacji między jej uczestnikami. Nośnikami danych mogą być słowa, gesty, teksty, obrazy, dźwięki czy też sygnały elektryczne albo fale radiowe.

Efektywność procesów komunikowania zależy od dwóch podstawowych form - komunikowania werbalnego i niewerbalnego. Zazwyczaj obie te formy występują jednocześnie, uzupełniając się. 

> Komunikowanie jest procesem porozumiewania się jednostek, grup lub instytucji;

> Jego celem jest wymiana myśli, dzielenie się wiedzą, informacjami, ideami;

> Proces ten odbywa się na różnych poziomach, przy użyciu zróżnicowanych środków i wywołuje określone skutki.

KOMUNIKACJA WERBALNA

Przekazywanie informacji za pomocą wyrazów. To komunikacja oparta na słowie. Ten rodzaj komunikacji stanowi 7% naszego przekazu informacji.

Dużą rolę w komunikacji werbalnej odgrywają:

> akcent,

> stopień płynności wymowy,

> treść wypowiedzi,

> ton,

> tempo wypowiedzi.

KOMUNIKACJA NIEWERBALNA

To przede wszystkim nasza mowa ciała, czasu, przestrzeni oraz wygląd zewnętrzny. Jest stabilnym wskaźnikiem emocji, pozwalającym określić stosunek nadawcy komunikatu do otoczenia.

Kod mowy ciała jest zjawiskiem złożonym, często zależy od kultury danego kraju, roli, zawodu czy kontekstu społecznego. Jeden gest może mieć kilka znaczeń.

Ten rodzaj komunikacji stanowi aż 93% naszego przekazu informacji! 

Komunikacja niewerbalna może wyrażać się poprzez:

-) sposób, w jaki tworzymy otoczenie fizyczne, w którym pracujemy i mieszkamy,

-) odległość, w jakiej stoimy od kogoś,

-) gest,

-) wzdychanie, płacz, marszczenie brwi, uśmiechanie się, śmiech, błaznowanie,

-) nasz wygląd (twarz, włosy, ciało, odzież i jej kolor, męskość, kobiecość),/

-) ton głosu,

-) nasze otoczenie (dom, praca, samochód, rodzina, przyjaciele),

-) sposób, w jaki: siedzimy, stopimy, chodzimy, kontaktujemy się wzrokowo.

DLACZEGO KOMUNIKACJA JEST TAK ISTOTNA? 

> satysfakcjonujące komunikowanie się jest niezbędne dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego,

> dzięki komunikowaniu ludzie uczą się lubić i szanować siebie, budują zaufanie, realizują wspólne cele,

> najczęściej wymienianym źródłem konfliktów interpersonalnych jest niewłaściwa komunikacja,

> ponieważ prawie 70% czasu w ciągu dnia przeznaczamy na porozumiewanie się.

KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA

-) Komunikacja interpersonalna zachodzi nieustannie .
-) Każda sytuacja społeczna implikuje proces nadawania i dobierania różnych informacji .
-) Nie wypowiadając ani słowa nasze ciała nieustannie emitują sygnały wyrażające samopoczucie, nastawienia, postawy, itd.

GŁÓWNE PRZYCZYNY ZABURZEŃ W KOMUNIKACJI:

* brak przygotowania do rozmowy,

* brak jasności komunikatu,

* niedokładny odbiór,

* okoliczności,

* subiektywizm,

* brak zaufania/szacunku.

BARIERY KOMUNIKACYJNE

-) różnice w postrzeganiu,

-) różnice językowe,

-) emocje,

-) niezgodność komunikatów,

-) decydowanie za innych,

-) uciekanie od cudzych problemów.

PRZESZKODY W KOMUNIKACJI

> zniekształcenie informacji,
> ogromna ilość informacji,
> niezrozumiała tematyka słownictwo,
> negatywne nastawienie,
> nieśmiałość,
> brak zainteresowania,
> brak koncentracji,
> nieumiejętność słuchania,

> zmęczenie,
> różne temperamenty,
> hałas,
> pora dnia,
> awaria sieci komunikacyjnych,
> zbyt duża liczba uczestników,
> presja czasu.

CZTERY KROKI SKUTECZNEGO SŁUCHANIA

1. Aktywne słuchanie
• Definiowanie swoimi słowami tego, co druga osoba do nas mówi
• precyzowanie poprzez zadawanie pytań,
• informacja zwrotna - dzielenie się odczuciami i doświadczeniami bez osądzania (natychmiast, szczerze i wspierająco).
2. Słuchanie empatyczne - słuchanie z nastawieniem na zrozumienie emocji rozmówcy.
3. Słuchanie otwarte - nie ocenia się rozmówcy, by osądy nie zasłaniały nam naszego rozmówcy.
4. Słuchanie świadomie - zwracanie uwagi na integrację słów i emocji.

SIŁA PIERWSZEGO WRAŻENIA

Zastanawialiście się kiedyś, jak przebiega ten mechanizm? 

Wystaczy tylko 10 sekund, kiedy to każdy obserwator będzie miła wyrobioną o Tobie opinię! 

Mało tego! Po następnej minucie opinia ta zostanie potwierdzona lub częściowo złagodzona.

Mówi się, że pierwsze wrażenie to:

> pierwsze 20 sekund kontaktu, 

> pierwsze 20 gestów,

> pierwsze 20 wypowiedzianych słów.

Pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz i trudno je zmienić! 

PYTANIA DO WAS

1. Zdarzyło Ci się kiedyś kogoś niewłaściwie zrozumieć? Jaki był tego skutek?

2. Jakie są według Ciebie najczęstsze przeszkody komunikacji?

3. Jak często w sytuacji zaburzenia komunikacji z drugim człowiekiem, dopytujesz się, czy właściwie go zrozumiałeś?

4. Czy miałeś kiedykolwiek uprzedzenia do swojego rozmówcy? Uważasz, że to zaburzyło Twoją komunikację?

5. Jak często przygotowujesz się do rozmowy z kimś?

6. W jaki sposób najczęściej się komunikujesz?

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5, 6

Mary Flora Bell

Jedna z najmłodszych morderczyń świata. Brytyjska nieletnia, w chwili popełnienia morderstw miała tylko 11 lat. W grudniu 1968 uznano ją za winną.

Dzieciństwo

Mary już od najmłodszych lat nie miała dobrego przykładu w domu. Jej matka, Betty, była prostytutką, która pracowało w Glasgow. Przez swój zawód nie znała ojca dziewczynki. Jednak byłą przekonana, że jest to Billy Bell, który był wielokrotnie karany za napady z bronią w ręku. Mężczyzna poślubił Betty po narodzinach Mary. 

Matka wiele razy celowo kaleczyła dziewczynkę, żeby upozorować jej śmierć. Przez co Mary doznała licznych urazów mózgu.

Podejrzewa się, że to właśnie przez to nie miała później żadnych wyrzutów sumienia za swoje czyny. 

Mary od 2 roku  życia często zostawała sama, jej matka nie interesowała się co się z nią dzieje. Dodatkowo gdy dziewczynka skończyła 4 lata, Betty zaczęła zmuszać ją do oferowania usług seksualnych starszym mężczyznom. Wszystkie te sytuacje wpłynęły na późniejsze zachowanie dziewczynki. Została agresywną i porywczą osobą, która nie miała problemu z manipulowaniem innymi. To właśnie te zdolnośći testowała na swojej koleżance Norze Bell, która była od mniej dwa lata starsza i lekko upośledzona umysłowo. W roku 1968 obie dziewczynki, zaczęły znęcać się nad dzieciakami w okolicy.

Mary z Norą dopadły dwie 6-letnie dziewczynki i zaczęły je dusić dla czystej przyjemności. Po paru latach, jedna z tych dziewczynek zeznała, że Mary dusiłą ją jedną ręką,

a drugą wpychała jej piasek do buzi. Szczęśliwie dla 6-latek, udało im się ucieć. Ani Mary ani Norma nie zostały ukarane za ten czyn.

Zbrodnie

Mary dzień przez swoimi 11 urodzinami czyli 25 maja 1968r. dokonała swojego pierwszego morderstwa. 

Martin Brown był 4 - letnim chłopcem o blond włosach. Dnia w którym zginął wyszedł jak zawsze pobawić się z kolegami w jednym z opuszczonych budynków.

W Scotscwood nie brakowało takich miejsc, a działały one na dzieci jak magnes. Mary na miejscu zbrodni pojawiła się około godziny 15, kilka minut później znaleziono tam nieprzytomnego chłopca. Zaniepokojeni koledzy od razu pobiegli po jego mamę, która wezwała pogotowie.

Okazało się, że było już za późno, w karetce zorientowano się, żę 4-latek nie żyje. 

Na początku policja podejrzewała, że śmierć Martina to był tylko nieszczęśliwy wypadek. Łatwo można było spaść chodząc po opuszczonych budynkach.

Jednak niedaleko miejsca zbrodni znaleziono też pudełko tabletek nasennych, które chłopiec najprawdopodobniej zażył.

Sekcja zwłok wykazała, że główną przyczyną zgonu okazało się uduszenie.

Po tym wydarzeniu Mary zaczęła bardzo interesować się swoją ofiarą i jej rodziną. Wręcz ich nachodziła, zadawała dziwne pytania, a nawet prosiła o pokazanie ciała chłopca w trumnie. W szkole zaś stwierdziła, że napiszę wypracowanie o tej zbrodni, opisując szczegółowo miejsce. Na dodatek narysowała rysunek, na którym leżał martwy Martin a obok niego pudełko po tabletkach. Tym samym przyznała się do winy, gdyż ta informacja nie została poddana do informacji publicznej i nie mogła wiedzieć nic o lekach, które zostały znalezione.

Mary wraz z Normą zostały złapane na próbie włamania się do żłobka, gdzie parę dni wcześniej policja znalazła list od rzekomego mordercy Martina. Funkcjonariusze nie podejrzewająć tak młode dziewczyni o tą straszne zbrodnie puścili je wolno. Ostatecznie nie poniosły żadnych większych konsekwencji.

31 lipca 1968 roku Mary i Norma wzięły udział w morderstwie trzyletniego Briana Howe. Policja znalazła jego zwłoki o godzinie 23:10 w tym samym rejonie Scotswood. Zwłoki zostałt schowane pod chwastawmi i trawą. Tak jak w poprzednim przypadku, chłopiec został uduszony.

Jednak tym razem po śmierci, zwłoki na dodatek zostały zdewastowane. Trzylatek miał na udach i ganitaliach ślady po cięciach. 

Proces

W listopadzie 1968 roku rozpoczął się proces przeciwko Mary i Normie. Dziewczynki od samego początku oskarżały się nawzajem o popełnione zbrodnie. Jednak po przeprowadzeniu śledztwa i badaniach psychiatryczny, główną podejrzaną została Mary. Zabiła ona własnoręcznie obu chłopców. Kiedy trafiła do aresztu nie wiedziała dlaczego policja robi taką wielką afere o te czyny. "Nie ma nic złego w morderstwie. W końcu wszyscy kiedyś umrzemy" – mówiła. 

Norma, która była lekko opóźniona w rozwoju została uniewinniona. Znalazła się pod wpływem Bell ale nie popełniła żadnej ze zbrodni. Natomiast Mary została skazana na pobyt w ośrodku wychowawczym, następnie trafiła do więzienie dla dorosłych o niskim rygorze. Wyszła na wolność po 12 latach. 

Na wolnośći Mary dostała nową tożsamość, wyszła za mąż i po 4 latach urodziła córkę. Przez 14 lat udało jej się przed dzieckiem ukryć swoje stare życie.

Jednak po tym czasie media znowu się nią zainteresowały, przez co musiała sądownie wywalczyć dożywotnią anonimowość dla siebie, córki oraz wnuka.

PYTANIA DO WAS

1. Czy również zgadzasz się z zalozeniem, że trudne dzieciństwo może odbić się na późniejszej psychice człowieka?

2. Czy według Ciebie łatwo jest odróżnić zwykłego człowieka od mordercy? Co by go zdradzało?

3. Jakie środki według Ciebie powinno się zastosować wobec dzieci lub nastolatków przy popełnionej zbrodni?

Źródła : 1, 2, 3

MUR NA GRANICY POLSKO-BIAŁORUSKIEJ

W czasie ciągle trwającej wojny na Ukrainie nasze problemy na granicy polsko-białoruskiej nie zniknęły.
Straż graniczna podaje, że w samym maju było już 380 prób nielegalnego przekroczenia granicy, natomiast w ciągu roku to około 4800 osób.
Aktualnie prace nad murem cały czas postępują, a w efekcie ma przebiegać w miejscu, gdzie nie ma naturalnej ochrony rzeki Bug.
Budowa muru na granicy Polski z Białorusią idzie zgodnie z planem i ma być ukończona do końca czerwca. W tej chwili wybudowane jest około 60 km przęseł zamontowanych na różnych odcinkach.

Inwestycja prowadzona jest 1 metr od granicy z Białogusią i od samego początku pojawia się wiele problemów i utrudnień. 

Do budyw zapory zostanie łącznie zużyte m.in 50 000 ton stali, w tym ponad 40 000 sztuk przęseł stalowych. To największy tego typu mur w całej Europie i jedna z największych konstrukcji na świecie. Szacunkowy koszt tego przedsięwzięcia to około 1 600 000 000 zł. 

Większość osób popiera tę inwestycję, tym bardziej po nagraniach ukazujących białoruskich funkcjonariuszy pomagających sforsować granicę.

Jakby nie patrzeć jest to prosta droga do prowokacji, której potrzebują zarówno białoruskie, jak i rosyjskie media.

KWESTIE PRZYRODNICZE

Mimo korzyści od strony politycznej, jakie niesie za sobą mur, istnieje wiele kontrowersji od strony przyrodniczej.

Z tej racji Komisja Europejska wysłała do Polski list z wezwaniem do zapewnienia o zgodności budowy muru przy granicy z Białorusią z unijnym prawem środowiskowym Jak ustaliła brukselska korespondentka, list został wysłany 29 kwietnia. Jeden z urzędników przyznał, że naciskała na to komisja do spraw środowiska, która spotkała się w tej sprawie 23 kwietnia.

Centralny fragment Puszczy Białowieskiej jest najlepiej zachowanym naturalnym lasem liściastym i mieszanym na niżu europejskim. Znajduje się natomiast właśnie na granicy polsko-białoruskiej. I tutaj fakt - przyroda nie zna granic, co nieraz straż graniczna publikowała na swoim profilu na Twitterze. Rzecz w tym, że tak właśnie obecnie będzie mur przecinał obszar Puszczy Białowieskiej. 1/3 znajdzie się w granicach Polski, natomiast 2/3 po stronie Białorusi. Zdaniem ekologów mur ten nie tylko nie rozwiąże problemu kryzysu humanitarnego związanego z napływem imigrantów z różnych krajów świata przez Białoruś do Polski, ale będzie katastrofą dla dzikiej przyrody.
 

"Budowa i sam mur kolidują z terenami chronionymi i terenami cennymi przyrodniczo, bo mur ma wpływ na obszary Natura 2000, bo wpływ na stan ochrony gatunków i siedlisk, bo ucierpią populacje dużych zwierząt - żubry, jelenie, łosie, wilki"

Stalowa zapora będzie nie do przejścia dla wielu gatunków zwierząt, zwłaszcza dla dużych ssaków. Rozdzielone zostaną ich populacje, a przepływ genów stanie się niemożliwy.

"Od momentu, kiedy cały mur zostanie zbudowany, to powstaną dwie populacje zwierząt, kompletnie oddzielone od siebie i to będzie miało wpływ na ich przyszłość, na jej trwałość, ponieważ jeżeli będziemy dzielić populacje, na coraz mniejsze pod populacje, to przetrwanie takiej populacji jest bardziej zagrożone."

Aktualnie nie ma jeszcze żadnych badań naukowych, na ile konstrukcja muru faktycznie wpłynie na przyrodę, ale też nie można zaprzeczyć, że nie ingeruje to w żaden sposób w środowisko przyrodnicze. Hałas i przerywanie naturalnej bioróżnorodności bezpośrednio ingeruje w przyrodę, ale patrząc na to, w co grają nasi wschodni sąsiedzi, niestety jesteśmy zmuszeni dla własnego bezpieczeństwa realizować takie projekty.

W końcu wystarczy tylko posłuchać, jaką narrację prowadzi Łukaszenko:

Taka nagonka i kwestie ekologiczne chętnie wykorzystywane są przez białoruskie, a nawet rosyjskie portale, a nawet i telewizję. 

Nic w tym dziwnego, ponieważ Łukaszence, jak i Putinowi ten mur przeszkadza, ponieważ zdecydowanie będzie utrudniał realizację w przyszłości kolejnych akcji destabilizacyjnych.

Mur z pewnością zwiększy możliwości straży granicznej i zwiększy bezpieczeństwo mieszkańców terenów, gdzie dalej częściowo ograniczony jest dostęp z uwagi na działania straży granicznej i wojsk obrony terytorialnej. Ciężko natomiast powiedzieć, jakie będą kolejne plany po stronie Białorusi. Z pewnością mur im się nie podoba, czego upust już nieraz dawali. 

PYTANIA DO WAS

1. Co sądzisz na temat budowy muru na granicy z Białorusią?

2. Uważasz, że kwestie bezpieczeństwa są ważniejsze, niż przyrodnicze?

3. Czy według Ciebie mur zatrzyma migrację nielegalnych uchodźców? 

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5, 6.

BEZDOMNOŚĆ

Bezdomność:

-> w ujęciu socjologicznym jest to problem społeczny lub inaczej zjawisko społeczne, które charakteryzuje się brakiem miejsca zamieszkania (brakiem domu).

-> w ujęciu psychologicznym to kryzysowy stan egzystencji osoby nieposiadającej faktycznego miejsca zamieszkania, pozbawionej środków niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb, trwale wykorzenionej ze środowiska w wyniku rozpadu więzi społecznych i akceptującej swoją rolę społeczną. Jako stan ewidentnej i trwałej deprywacji potrzeb mieszkaniowych w sytuacji, gdy dotknięta bezdomnością osoba nie jest w stanie jej zapobiec, wiąże się z poważnym upośledzeniem psychicznego i społecznego funkcjonowania człowieka.

RODZAJE BEZDOMNOŚCI:

-> Bezdomność krótkotrwała, ostra; dotyczy osób, które utraciły miejsce zamieszkania w wyniku szczególnego zbiegu okoliczności;

->Bezdomność okresowa czyli cykliczna;

-> Bezdomność długotrwała – przewlekła, która jest kumulacją różnych negatywnych zjawisk dotyczących analizowanego problemu, m.in. przypadki chorób psychicznych.

Podział ze względu na przyczynę:

-> Bezdomność dobrowolna, która jest wyrazem wyboru takiego stylu życia;

-> Bezdomność spowodowana przyczynami obiektywnymi – niezależnymi od człowieka;

-> Bezdomność będąca wynikiem rozwoju cywilizacyjnego.

PRZYCZYNY BEZDOMNOŚCI

~ Klasyfikacja bezdomności wg. Eugeniusza Moczuka

1. Wynika z sytuacji społeczno-ekonomicznej kraju. Wymienia się wśród tego wzrost bezrobocia, postępująca likwidacja hoteli robotniczych, ale także brak miejsc w szpitalach, zakładach opiekuńczych, domach pomocy społecznej, braku opieki nad wychowankami domów dziecka po ukończeniu 18 lat, braku ośrodków dla nosicieli wirusa HIV;

2. Wynika z sytuacji prawnej. Polega na eksmitowaniu lokatora za zaległości w opłatach;

3. Wynika z przyczyn związanych z patologiami. Co do nich zaliczamy? M. in. alkoholizm, przestępczość, odrzucenie ze strony najbliższych, rozwód lub trwały rozpad więzi formalnych lub nieformalnych, prostytucja, przemoc;

4. Wynika z przyczyn natury socjopsychologicznej. Jest to świadomy wybór innego sposobu życia. Polega na odrzuceniu systemu wartości, przyczyn osobowościowych, w tym poczucia niższości, osamotnienia, wstydu, przekonania o złej naturze świata i ludzi.

Eugeniusz wyróżnia także przyczyny, które leżą po stronie osób bezdomnych.

1. Zakłócony proces socjalizacji w grupach pierwotnych - złe przygotowanie do samodzielnego życia, brak możliwości samodzielnego mieszkania, niemożność zamieszkania z najbliższymi po rozwodach, separacjach, powrotach z więzienia;

2. Nieumiejętność przystosowania się do sytuacji społeczno-ekonomicznej, m.in. brak możliwości zatrudnienia się za godziwą płacę;

3. Nieprzystosowanie się do sytuacji obyczajowo-kulturowej; traktowanie współmałżonków jako własności, rozwody;

4. Picie i nadużywanie alkoholu.

Powody bezdomności według materiałów rządowych

-> rozpad rodziny;

-> eksmisja;

-> powrót z zakładu karnego bez możliwości zamieszkania;

-> brak stałych dochodów;

-> przemoc w rodzinie;

-> brak tolerancji społecznej;

-> uzależnienia;

-> likwidacja hoteli pracowniczych;

-> brak dokumentów;

-> opuszczenie domu dziecka;

-> powrót ze szpitala psychiatrycznego.

BEZDOMNOŚĆ W LICZBACH

Według statystyk w 2019 roku:

> 30,33 tyś osób bezdomnych w Polsce, z czego 25,37 tyś to mężczyźni;

> 1 731 osób to osoby, które pozostają bezdomne już ponad 20 lat;

> 6 677 osób to osoby, które są bezdomne przez mniej niż 2 lata;

> 13 388 osób to osoby z wykształceniem zawodowym;

> 663 osoby z wykształceniem wyższym(!);

> Najwięcej osób bezdomnych znajduje się w woj. Mazowieckim (4 278), a zaraz za nim w woj. śląskim (4 255);

> Najwięcej osób bezdomnych znajduje się w przedziale wiekowym 41-60 lat.

BEZDOMNOŚĆ WŚRÓD ZWIERZĄT

Musimy mieć świadomość, że zjawisko braku dachu nad głową dotyczy nie tylko ludzi, ale także zwierząt. Głównie kotów i psów, którymi schroniska są dosłownie przepełnione. 

Nie jest to wybór tych zwierzaków, a miasto to nie jest ich naturalne środowisko. Nie bez powodu mówi się, że to zwierzęta DOMOWE.

Kto jest więc odpowiedzialny za to? My, ludzie.

Co to oznacza dla potencjalnego bezdomnego zwierzaka? To samo, co w przypadku ludzi - samotność, odrzucenie, brak pożywienia, opieki, zimno, strach, choroby, niebezpieczeństwo, a także śmierć. 

PRZYCZYNY BEZDOMNOŚCI ZWIERZĄT

> Nieodpowiedzialna adopcja.

Wiele ludzi wciąż traktuje zwierzęta jako "rzecz", która nadaje się na prezent dla bliskich. Szczególnie przed świętami.

Po czasie jednak okazuje się, że było to nie trafione, bowiem osoba, która dostała zwierzę - nic wcześniej o nim nie wiedziała, znudziła się szybko, zwierzę zaczyna uniemożliwiać wyjazd na wymarzone wakacje lub po prostu męczy "opiekuna", który postanawia zwierzęcia się pozbyć.

> Wymarzona rasa

Tak, jak i wcześniej - ludzie kupują zwierzę, nie zapoznawszy się wcześniej z jego potrzebami, którym prawdopodobnie nie są w stanie sprostać. 

> Niekontrolowane rozmnażanie

Opiekunowie nie sterylizują zwierząt, bądź nie kastrują, po czym takie zwierzęta się mnożą, a małe są zabijane lub wyrzucane. 

> Ucieczki

W wyniku niefrasobliwości opiekunów zwierzęta uciekają. Rzadko zagubione zwierzę ponownie trafia do wcześniejszego opiekuna.

PYTANIA DO WAS

1. Jak według Ciebie można zapobiegać bezdomności?

2. Czy często spotykasz na swojej drodze bezdomnych?

3. Co sądzisz o ludziach bezdomnych?

4. Gdy bezdomny prosi Cię o pomoc w postaci pieniędzy, chętnie pomagasz?

Źródło 1,2,3

BEZSENNOŚĆ

Bezsenność - doświadczanie problemów z zasypianiem, utrzymaniem snu lub cierpieniem na poranne przebudzenie. 

Te objawy snu muszą być połączone z zaburzeniami w ciągu dnia, takimi jak zmniejszona uwaga lub problemy z koncentracją. 

Objawy te muszą występować co najmniej trzy razy w tygodniu przez okres co najmniej 3 miesięcy, aby można je było zdiagnozować jako bezsenność. 

Jeśli objawy bezsenności są wyraźnie spowodowane innym zaburzeniem medycznym/psychicznym/zaburzeniem snu lub używaniem substancji, nie są one diagnozowane oddzielnie.

RODZAJE BEZSENNOŚCI

 Bezsenność przygodna - czas jej trwania to zaledwie kilka dni.

Bezsenność krótkotrwała - czas trwania do 4 tygodni.

Jest spowodowana najczęściej stresującym okresem w życiu. Bezsenność ta mija zazwyczaj wraz z rozwiązaniem problemów.

Bezsenność przewlekła – czas trwania takiej bezsenności jest dłuższy niż miesiąc.

Niespokojny sen spowodowany jest zaburzeniami psychicznymi w szczególności depresją i lękami, a także przewlekłymi chorobami somatycznymi. 

Bezsenność zewnątrzpochodna - jest spowodowana czynnikami zewnętrznymi (np. niewygodne łóżko, hałas dobiegający z ulicy itd.).

Czasem aby móc porządnie się wyspać wystarczy jedynie zmienić miejsce snu.

Bezsenność wewnątrzpochodna - bezsenność jest zależna od nas samych, pochodzi z naszego wnętrza.

Jest spowodowana zaburzeniami psychofizycznymi bądź tez chorobami które nas trapią.

PRZYCZYNY BEZSENNOŚCI

> Zła higiena snu,

> Nerwice – lęk, frustracje, natrętne myśli,

>Chroniczny stres,

> Uporczywe myśli, przeżycia,

> Choroby autoimmunologiczne,

> Choroby układu nerwowego,

> Zaburzenia medyczne, 

> Bezdech senny,

> Praca zmianowa powodująca zaburzenie rytmu okołodobowego,

> Zmiana stref czasowych,

> Zespół opóźnionego zasypiania,

> Nadużywanie alkoholu i substancji psychoaktywnych, 

> Nadużywanie preparatów z kofeiną,

> Zażywane leki,

> Depresja,

> Nadpobudliwość,

> Schizofrenia,

> Koszmary oraz lęki nocne,

Najczęstsze przyczyny bezsenności

BEZSENNOŚĆ W LICZBACH

 Objawy bezsenności stwierdza się u 30–50% dorosłych osób.

  U 16–21% objawy występują co najmniej trzy razy w tygodniu lub stale.

 10–28% określa nasilenie objawów jako umiarkowane lub ciężkie.

 Około 9–15% osób dorosłych zgłasza, że objawy bezsenności istotnie wpływają na ich funkcjonowanie i samopoczucie w ciągu dnia.

 Około 6% dorosłych osób cierpi na zdiagnozowaną bezsenność pierwotną.

LECZENIE BEZSENNOŚCI

Gdy problemy ze snem utrzymują się ponad 2-3 tygodnie i zaczynają negatywnie wpływać na funkcjonowanie w ciągu dnia, należy rozpocząć leczenie. Leczenie bezsenności należy rozpocząć najszybciej jak to możliwe po jej wystąpieniu, aby uniknąć uruchomienia mechanizmów utrwalających.

Najważniejsze techniki stosowane w terapii behawioralnej bezsenności

1. Higiena snu:

— stałe pory udawanie się na spoczynek i wstawanie;

— unikanie nadmiernie długiego leżenia w łóżku;

— nie zmuszać się do spania;

— powstrzymanie się od drzemek w ciągu dnia;

— unikanie kofeiny, alkoholu i nikotyny oraz ograniczenie napojów zawierających kofeinę;

— unikanie wysiłku fizycznego i działań emocjonalnych tuż przed snem;

— zapewnienie ciszy i optymalnej temperatury w sypialni;

— usunięcie zegarów z sypialni;

— pilnowanie regularnych pór posiłków, oraz lekki posiłek przed snem;

— rozważne stosowanie leków nasennych.

2. Ograniczenie pór snu

Podstawowym założeniem metody ograniczenie pór snu jest to, że w łóżku powinieneś przebywać tylko tyle czasu, ile według Twojej oceny trwa sen nocny. Powienieś wstawać z łóżka tuż po przebudzniu. Odpowiednio, w oparciu o dzienniczek snu, powinno się wyliczać, kiedy masz położyć się spać. Po ustaleniu swoich własnych pór snu powinieneś spać tylko w tak wyznaczonych porach. 

3. Technika kontroli bodźców

Technika kontroli bodźców polega na ustaleniu stałego rytmu snu i czuwania i przestrzeganiu korzystania z sypialni i łóżka wyłącznie podczas snu.

— Kładź się do łóżka tylko wtedy, gdy czujesz się śpiący.

— Używaj łóżka tylko do spania, nie jedz, nie oglądaj TV, nie czytaj.

— Jeśli nie możesz zasnąć, wstań i przejdź do innego pokoju. (nie leż w łóżku dłużej niż 10–15 minut). Pozostań tam tak długo, dokąd nie zechcesz położyć się spać. Jeśli nadal nie możesz zasnąć powtarzaj to tak często, jak trzeba przez całą noc.

— Wstawaj rano o stałej porze, niezależnie od tego ile godzin przespałeś w nocy. To pomoże uzyskać ci stały rytm snu.

- Nie śpij w ciągu dnia.

PYTANIA DO WAS

1. Zdarzyło Ci się kiedyś doświadczyć bezsenności? Przez jak długi okres czasu?

2. Jak radziłeś sobie z bezsennością?

3. Dbasz w jakikolwiek sposób o jakość swojego snu? Jak? 

4. Co zazwyczaj robisz przed zaśnięciem? 

5. Jak długo śpisz? Uważasz, że to odpowiednia ilość snu dla Twojego organizmu?

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8

Witajcie kochani czytelnicy! 

Dzisiaj porozmawiamy o dość powszechnym problemie, jakim jest dokuczanie w szkole. 

Nie jest to łatwy temat do rozmowy, ponieważ niektóre osoby padły ofiarą szkolnych "gwiazdorów". 

Tym bardziej w dzisiejszych czasach dochodzi do takich sytuacji nawet u małych dzieci. 

Zacznijmy może od tego, w jaki sposób możemy doświadczyć dokuczania, czym jest to spowodowane i jak można inaczej interpretować? Jak rodzic dziecka może właściwie zareagować, aby nie pogorszyć sytuacji? Jest tyle pytań, a prawidłowej odpowiedzi mogą znać tylko osoby, które dokuczają w szkole swoim rówieśnikom. W 21 wieku jest to bardzo problem powszechny ze względu na wychowanie swoich pociech, ponieważ nie każdy rodzic jest w stanie przypilnować, co robi nasze dziecko w szkole, a w domu wydaję się grzeczne. Osoby, które dokuczają bądź nawet już znęcają się nad szarymi kozłami w klasie, nie mają zielonego pojęcia, co czuję ta osoba. Mają wrażenie, że jest wszystko okej, bo ziomków to śmieszy, więc nie robię nic złego. 

Dokuczanie w szkole nie jest lekceważąca do końca przez nauczycieli, ponieważ oni sami nie mają takiej "władzy", aby nakazać zaprzestaniu. Jedynie łobuziaka można wysłać do dyrekcji bądź wezwać rodziców i na ten temat porozmawiać, lecz i tak w 65% nie przynosi to żadnych sukcesów. Powodem jest tego, że nauczyciele nie są w stanie na każdym kroku pilnować różnych sytuacji w szkole, a tym bardziej na korytarzu czy w łazience. Kto może stać się ofiarą dokuczania? Dziecko, które zostało odsunięte przez rówieśników ze względu na wygląd, pochodzącej z biednej rodziny, za dziwne zachowanie i za bycie nowym w klasie. 

Po czym możemy poznać, że naszemu dziecku dzieje się krzywda przez naszą nieobecność? 

Zachowanie - dziecko inaczej się zachowuje, jest nieśmiałe, woli posiedzieć samemu po powrocie ze szkoły i zamknąć się w pokoju. 

Brak chęci chodzenia do szkoły- Spowodowane jest tym, że ofiara jest przekonana, że jutro nie będzie to dla niej zbytnio przyjemny dzień. Czuję, że znów będzie jej ktoś dokuczał, a nawet upokarzał przed całą klasą. Ma po prostu tego dość, więc stara się co chwila wymyślać jakiekolwiek wymówki. 

W jaki sposób radzić sobie z dokuczaniem? 

Radzenie sobie w takich sytuacjach nie jest łatwe, ale też nie możemy dać wejść sobie całkowicie na głowę. Dziecko musi stawiać w jakiś sposób opór, że nie będzie przyzwalał na pomiatanie, bo właściwie czym na to zasłużył? Trzeba jasno powiedzieć do takiej osoby, że nie zgadzasz się na takie traktowanie, bo nie ma prawa nikt Ci dokuczać. Starać się nie przejmować rożnymi zaczepkami, zwyczajnie olewać to, a może agresor sam zrozumie, że postępuje źle. 

Przejdźmy teraz w zasadzie do najważniejszego punktu, a dokładniej do statystyk.

Ile osób było ofiarą znęcania lub dokuczania? 

Aż 60% dzieci! Jest to naprawdę ogromna liczba, co nie oznacza nic dobrego, ponieważ ta liczba ciągle rośnie. Ponad 1/3 badanych była bita, czyli po prostu wobec tych ofiar używano siły! Niestety według badań większość osób z tym problemem zostaje całkowicie sama. Powodem jest to, że dziecko boi się reakcji agresora (obawia się, że to może się pogorszyć) bądź nie czują, że rodzice są źródłem zaufanym pomocy. Wielu rodziców zadaje pytanie, dlaczego to właśnie moje dziecko padło ofiarom? Częstym obiektem agresji stają się dzieci bezbronne, czyli takie, które są uprzejme, miłe, nikomu by nic nie zrobili, nie umieją się sprzeciwić, a agresor to wykorzystuje. 

Pytania dla Was: 

1. Co sądzisz o dręczycielach?

2. Staliście się kiedyś ofiarom? Jak sobie radziliście?

3. Jakbyś zareagował/a, gdyby Twojemu dziecku dokuczano?

4. Jak uważasz, dlaczego dzieci dokuczają rówieśnikom? Czy to wina wychowania? 

#1#2

WPŁYW MARIHUANY NA CZŁOWIEKA

Marihuana jest obecnie jedną z najpopularniejszych i najczęściej zażywanych substancji psychoaktywnych na świecie. Konopie indyjskie, z których produkuje się marihuanę, zawierają ponad 140 różnych związków aktywnych kannabinoidów. Najbardziej znane kanabinoidy to tetrahydrokannabinol (THC) i kannabidiol (CBD).

Używana jest w celach rekreacyjnych lub medycznych na całym świecie.

W rodzaju Cannabis wyodrębnia się trzy rodziny:

> Cannabis ruderalis (konopie dzikie),

> Cannabis indica (konopie indyjskie),

> Cannabis sativa (konopie siewne).

Przetwory konopi, wraz z alkoholem, tytoniem oraz kawą, stanowią najbardziej rozpowszechnione substancje psychoaktywne na świecie.
Marihuana najczęściej jest palona w postaci ręcznie zwijanych papierosów, zwanych jointami, często miesza się ją z tytoniem.

ZDROWIE SOMATYCZNE

Układ krążenia - w trakcie używania THC może dojść do tachykardii, czyli zwiększenia częstotliwości uderzeń serca. Również poziom ciśnienia krwi może się zmieniać, co w konsekwencji może prowadzić do zawrotów głowy. Tym samym używanie marihuany wśród osób cierpiących na choroby układu krążenia może negatywnie oddziaływać na stan ich zdrowia.

Układ oddechowy - w porównaniu do wypalenia jednego papierosa, wypalenie jednego skręta marihuany pozostawia w płucach więcej substancji smolistych. Zważywszy na znacznie mniejszą częstotliwość palenia marihuany, szkody dla płuc i dróg oddechowych palaczy tytoniu są znacznie większe. Palenie marihuany, podobnie jak palenie tytoniu, wpływa na obniżenie wydajności płuc czy uszkodzenie oskrzeli. Jednak te negatywne skutki palenia konopi zostały potwierdzone jedynie w badaniach eksperymentalnych na zwierzętach.

Niska waga urodzenia u noworodków - dzieci matek, które używały marihuany w trakcie ciąży, mają niższą wagę urodzeniową i są mniejsze w porównaniu do dzieci matek, które nie używały konopi.

Zachowanie kierowcy w ruchu ulicznym - marihuana, podobnie jak inne środki zmieniające świadomość, zwiększa ryzyko wystąpienia wypadku. Jednak oszacowanie wpływu używania marihuany chociażby na zdolność prowadzenia pojazdów jest trudne i zależy od indywidualnych predyspozycji użytkownika. Według badań eksperymentalnych, dawka 10-15 mg THC, w czasie jednej godziny od momentu spożycia, powoduje zmiany w świadomości, które skutkują zaburzeniami poznawczymi upośledzającymi zdolność do kierowania pojazdem. Taka ilość THC znajduje się średnio w jednym „skręcie” i odpowiada od 0,5 do 1 promila alkoholu.

WPŁYW MARIHUANY NA PROCESY BIOCHEMICZNE W MÓZGU

Z badań przeprowadzonych na zwierzętach wiemy, że zażywanie THC prowadzi do zmian w strukturach mózgu charakteryzujących się największym zagęszczeniem receptorów CB1: hipokampie, ciele migdałowatym i korze.

Kannabinoidy wpływają również w złożony sposób na neurotransmisję i naturalne neuroprzekaźniki. Pobudzenie tych receptorów reguluje apetyt, uśmierza ból, poprawia nastrój, sprawia przyjemność. To taki naturalny system samoregulujący w mózgu. 

Warto również dodać, że THC hamuje agresję i irytację. Czyli działa na nasze zachowanie odwrotnie niż alkohol.

SCHIZOFRENIA A PALENIE MARIHUANY

Niektórzy psychiatrzy twierdzą, że palenie marihuany może zwiększać ryzyko zachorowania na schizofrenię i różne psychozy. Rzeczywiście, istnieje taka zależność. Jednak podejrzewam, że przy przyjmowaniu kannabioidów - a więc marihuany i haszyszu - raczej objawy schizofrenii wcześniej się ujawniają, a nie że to marihuana i haszysz do tej choroby prowadzą. Schizofrenia to choroba, na którą zapada się jeszcze w życiu płodowym, tylko aktywuje się zwykle około 16-18 roku życia, czasem później. Współczynnik chorych na schizofrenię jest podobny na całym świecie i wynosi mniej więcej jeden procent populacji. Dziś kontakt z marihuaną miało z 80 procent młodych ludzi i jakoś odsetek osób chorych na schizofrenię jest wciąż ten sam.

DZIAŁANIE THC NA RECEPTORY KANNABINOIDOWE W KORZE

Działanie to jest delikatnie halucynogenne. Stąd oglądając burzę albo słuchając muzyki po skręcie, możemy tak się zachowywać. Oprócz tego wydaje nam się, że coś trwa na przykład trzy godziny, a trwa pół - bo zmienia się nie tylko percepcja obrazów i dźwięków, lecz także czasu.

THC działa też na receptory kannabinoidowe w podwzgórzu, które regulują nasz popęd seksualny i apetyt. THC będzie raczej obniżało popęd, ale za to zwiększało apetyt. Stąd tak zwana gastrofaza. 

Marihuana pobudza też - podobnie jak wszystkie inne narkotyki i uzależnienia behawioralne - układ nagrody. Dlatego palenie skręta jest czynnością przyjemną.

W JAKI SPOSÓB MARIHUANA LECZY?

Lista chorób, przy których marihuana pomaga, jest imponująca i wciąż się wydłuża. Marihuana działa rewelacyjnie u osób chorych na stwardnienie rozsiane - bo znacząco zmniejsza spastyczność, a więc nadmierne napięcie mięśni. Z tego samego powodu pomaga osobom po porażeniu mózgowym i uszkodzeniu rdzenia. O tym się niewiele mówi publicznie, ale pacjencji ze stwardnieniem rozsianym często słyszą od swoich lekarzy, że najskuteczniejszą terapią jest dla nich przyjmowanie THC. Podobnie osoby chore na jaskrę - bo THC obniża ciśnienie śródgałkowe.

Ponadto palenie marihuany rozszerza oskrzela, co pomaga ludziom chorym na astmę.

Zwiększa apetyt, co przydaje się w leczeniu anoreksji, ale też u osób leczonych na nowotwory czy AIDS, które mają zaburzenia apetytu.

Znosi ból, a więc świetnie sprawdza się w bólach pooperacyjnych, fantomowych, nowotworowych. Blokuje też nudności i wymioty, co znów mogłoby mieć duże zastosowanie u chorych na raka - bo leki przeciwnowotworowe często powodują bardzo męczące wymioty.

Prowadzone są również badania u osób chorych na osteoporozę. U takich osób tkanka kostna jest rzadsza, przez co kości łatwiej się łamią. Badania na myszach wykazują, że THC stymuluje tworzenie tkanki kostnej. Wydaje się też, że marihuana może w przyszłości leczyć osoby z glejakami - bardzo złośliwymi nowotworami mózgu.

Hamuje ona też cholinesterazy, enzymy produkowane w wątrobie, których nadmierny poziom występuje u osób chorych na alzheimera. Oprócz tego THC hamuje też behawioralne zaburzenia u osób cierpiących na tę chorobę - skłonność do agresji, złośliwości wobec rodziny, nocnej aktywności.

Marihuana hamuje też dyskinezy, a więc mimowolne grymasy twarzy. Kannabinoidy nasilają też działanie leków przeciwdrgawkowych, mogą więc być terpią wspomagającą dla osób chorych na padaczkę.

Marihuana zdaje się dobrze działać również na chorobę dwubiegunową - pacjencji odczuwają ulgę w fazie zarówno manii, jak i depresji, choć to na razie nieudowodnione obserwacje.

MARIHUANA UZALEŻNIA

Marihuana uzależnia, jednak nie tak bardzo, jak wmawia się społeczeństwu. Kilka procent osób, które sięgają po marihuanę, uzależnia się od niej. Mimo wszystko ciężko uwierzyć w prawdziwe uzależnienie, bo jakoś ludzie nie zabijają się o marihuanę, tak jak o heroinę.

MARIHUANA OGŁUPIA?

Warto pamiętać, że po marihuanie człowiek zachowuje się jak przygłupiasty wesołek, trudno też zapamiętuje, fatalnie się uczy. Jest się debilem. Ale to mija. Chyba że ktoś pali po kilka skrętów dziennie przez dłuższy czas - wtedy może nie minąć. U takich osób naprawdę zauważamy spadek poziomu inteligencji.

ZESPÓŁ AMOTYWACYJNY

U osób używających marihuanę w dużych ilościach zdiagnozowano coś takiego jak "zespół amotywacyjny". Otępienie, apatia, skupienie na sobie, problemy z nauką, brak ciekawości świata. Palenie marihuany przez osoby poniżej 16 roku życia zazwyczaj fatalnie wpływa na postępy w nauce. Podobnie jak uzależnienie od gier komputerowych.

MARIHUANA BEZPIECZNIEJSZA OD FISTASZKÓW

Orzeszki ziemne zabijają 100 ludzi rocznie zachłystując się nimi na śmierć. To nic w porównaniu z tytoniem, który zabija 435 tysięcy ludzi rocznie, alkoholem, który zabija 85 tysięcy i aspiryną, przez którą umiera co roku 7,6 tysiąca ludzi. Przepracowanie i zła dieta są tak samo niebezpieczne - 365 tysięcy rocznie.

A marihuana? Zero ofiar. Za to ile osób trafia przez nią do więzienia...

PYTANIA DO WAS

1. Paliłeś kiedykolwiek marihuanę? Jeśli tak - jakie są Twoje wrażenia, jeśli nie - masz zamiar spróbować?

2. Uważasz, że marihuana ma negatywny wpływ na nasze zdrowie? Dlaczego?

3. Co możesz powiedzieć na temat osób, które palą marihuanę w dużych ilościach?

4. Dlaczego według Ciebie ludzie sięgają po marihuanę częściej, niż po inne używki?

5. Czy według Ciebie w Polsce powinni zalegalizować marihuanę? Dlaczego?

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

ZOOFILIA

DEFINICJA

Zoofilia - rodzaj parafilii (upodobań seksualnych); stan, w którym jedynym lub preferowanym sposobem osiągania satysfakcji seksualnej jest wykonywanie czynności seksualnych przy udziale zwierząt.

RODZAJE ZOOFILII

-> avisofilia - pobudzenie seksualne związane z ptakami;

-> ekwinofilia - pociąg seksualny do koni;

-> kynofilia - zoofilia związana z psami;

-> ofidyfilia - podniecenie związane z kontaktem z wężami;

-> formikofilia - pobudzenie związane z owadami.

PSYCHOLOGIA

Zoofilia została umieszczona w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 jako rodzaj „innych zaburzeń preferencji seksualnych” przez Światową Organizację Zdrowia oraz w klasyfikacji DSM-III i IV jako rodzaj „parafilii niewyspecyfikowanej gdzie indziej” przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne

STAROŻYTNOŚĆ

Zoofilia pojawiła się już w starożytności. Przykłady tego zachowania seksualnego podaje również Biblia (dla tych bardziej ciekawskich: (Wj. 22,18); (Kpł. 18, 23; 20, 15-16).

W Księdze Kapłańskiej określana jest jako "obyczaj kanaanejski", natomiast Herodot, grecki historyk, zanotował, iż tego typu praktyki miały miejsce w Egipcie już w V wieku p.n.e.

Mówi się, że zachowania te były związane z udomowieniem zwierząt. Zachowaniom zoofilnym musiało najwidoczniej sprzyjać pasterstwo oraz związane z tym oddalenie od siedzib ludzkich. Mogło to być także echo dawnej sakralizacji hodowli zwierząt, dawnych agrarnych kultów zooseksualnych, w których zwierzętom domowym nadawano niezwykle wysoką rangę.

Również w mitologii greckiej takie motywy się pojawiają. Samej postaci byka dotyczą co najmniej dwie opowieści. W jednej z nich Zeus pod postacią byka posiadł Europę; drugi zaś mit opowiada o spółkowaniu Pazyfae, żony króla Krety Minosa, z bykiem. Legendy te mogą być reminiscencją jakichś przedwiecznych, rytualnych praktyk, które naprawdę miały miejsce.

W pewnym momencie zjawisko nadmiernego spoufalania się ze zwierzętami przybrało tak dużą skalę, że władze zabrały się za ostre zwalczanie tego zjawiska. Na przykład w Mezopotamii i Azji Mniejszej za seks ze świnią, owcą czy suką groziła kara śmierci. Jeśli zwierzę skoczyło na człowieka, zabijano je, a dodatkowo, niejako w zastępstwie poszkodowanego człowieka spalano inną owcę jako substytut tego człowieka. Człowieka uważano więc za współuczestnika czynu powodującego nieczystość magiczną, choć nie ponosił on za to winy

PRAWO

Wydawałoby się, że zoofilia jest nielegalna od lat. Szwecja zakazała seksu ze zwierzętami dopiero w kwietniu 2013 r., Norwegia jeszcze w 2011 r. a Dania uściśliła prawo dotyczące zoofilii dopiero w zeszłym roku, pod naciskiem opinii publicznej. Zdaniem duńskiego ministra ds. rolnictwa legalna zoofilia "była plamą na honorze Duńczyków i niszczyła reputację kraju", czyniąc go od lat celem seksualnej turystyki dla zoofili. A co na ten temat mówią polskie przepisy?

Artykuł 202

Kodeks Karny

Kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, przechowuje lub posiada albo rozpowszechnia lub publicznie prezentuje treści pornograficzne z udziałem małoletniego albo treści pornograficzne związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Zwierzę nie powie nie. Czy często spotykamy się z takim problemem? No nie, bo to jest coś co ciężko udowodnić. Bez dokumentacji dowodowej lub świadka jest to nie do udowodnienia. Bo zwierzęta zeznawać nie można. Ciężko ocenić powszechność problemu.

1. Jak byś zdefiniował(a) zoofila? 

2. Czy spotkałeś/spotkałaś się kiedykolwiek z takim zachowaniem? 

3. Czy słyszałeś w ogóle o takim zachowaniu? 

4. Nie mówi się o tym zbyt często - jak myślisz, dlatego, że się to nie zdarza, czy dlatego, że nie ma dowodów? 

SZPIEGOWANIE

DEFINICJA

Forma działalności wywiadowczej polegająca na zdobywaniu informacji stanowiących tajemnice i przekazywaniu ich instytucji wywiadowczej. W większości państw świata szpiegostwo na rzecz obcego państwa jest przestępstwem kryminalnym.

Szpiegują, by zdobyć informacje, rozpoznać potencjalne zagrożenie, zapobiec atakom i uzyskać przewagę.

Szpiegowany może być każdy z nas. Obecnie nie można się ruszyć, nie pozostawiając za sobą śladu cyfrowego.

NOWOCZESNY NADZÓR I MONITORING WIZYJNY

Pluskwy podsłuchowe - profesjonalna pluskwa generuje wyraźne, zrozumiałe dźwięki. Odsłuchiwanie rozmów odbywa się poprzez odbiornik.

Można ukryć je wszędzie. Są trudne do zlokalizowania, a odpowiednie umiejscowienie pozwala zdobyć szereg cennych informacji.

Przykład odbiornika głosowego w butach:

Karty i paszporty - wybierając się w podróż zabieramy ze sobą cyfrowe dane osobowe zapisane w kartach kredytowych i mikrochipach na naszych paszportach. Ochrona tych danych jest coraz trudniejsza. Jeśli droga prowadzi nas przez wąski korytarz wiodący do urzędy imigracyjnego i wyglądający jak aluminiowy tunel - cóż.. jeśli nie trzymamy paszportu i kart odpowiednio zabezpieczonych, wszystkie te dane prawdopodobnie zostały odczytane. Nie znaczy to od razu, że ktoś będzie nimi manipulował, ale zostały pobrane. 

Drony - bezzałogowy samolot może wisieć w powietrzu ponad 40 godzin, który można posłać w dowolne miejsce na świeci. Jest to współczesne narzędzie służące do rozpoznania pola walki.

Kamery i wiele innych

INWIGILACJA LUDNOŚCI CYWILNEJ 

W 2013 Edward Snowden ujawnił istnienie tajnych programów gromadzenia danych NSA. Pozwoliło to inaczej spojrzeć na nadzór prowadzony nie tylko dla celów bezpieczeństwa narodowego, ale także na inwigilacji ludności cywilnej.

Jednym z krajów, które gromadzą szczegółowe profile obywateli, przy użyciu najnowszych zdobyczy w dziedzinie sztucznej inteligencji są Chiny  .

W swoim szpiegowskim arsenale rząd ma nawet drony udające ptaki. Niektóre modele są tak realistyczne, że podczas szpiegowskich lotów dołączały się do nich prawdziwe ptaki.

W przypadku Chin nowoczesna technika wykorzystywana jest przy rozwijaniu systemu oceny wiarygodności społecznej. Rząd gromadzi dane o każdym z obywateli - z kim rozmawia, jakie są jego poglądy, o czym bloguje i co ogląda w internecie. Na tej podstawie przyznaje się lub odejmuje punkty zaufania społecznego. Wysokie notowania mogą otwierać drogę do najlepszych stypendiów, najlepiej płatnych stanowisk, umożliwić podróżowanie za granice. Ktoś, kto nie płynie z prądem - zadaje się z niewłaściwymi ludźmi albo negatywnie komentuje politykę władz, traci punkty. Zbyt mała liczba punktów może oznaczać odmowę przyjęcia do określonej pracy, na określone studia, może też ograniczać wolność podróżowania. Chiny   aktywnie wykorzystują technikę, która z powodzeniem mogłaby służyć społeczeństwu, do nadzorowania, kontrolowania i ograniczania wolności swoich obywateli. 

INTERNET

Teraz nie można się ruszyć nie zostawiając za sobą cyfrowego śladu. Od plików cookies podtrzymujących nasze łączenia z internetem, po trasy naszych podróży opartych na lokalizacji telefonu. Kto przypuszczał 50 lat temu, że dobrowolnie będziemy nosić urządzenia rejestrujące każdy nasz krok. Teraz to mamy. Komórka, media społecznościowe - to wszystko tworzy naszą otwartą kronikę. 

2/3 Internetu stanowi tzw. dark web - ukryta sieć wykorzystywana przez handlarzy narkotyków i hackerów, gdzie handluje się narzędziami do włamywania się do komputerów. To narzędzie wykorzystywanie także do siatki terrorystycznej. 

Szpiedzy mogą kontaktować się również na takich platformach jak gry. Tom Clancy’s Rainbow Six, Fortnite, Minecraft - to gry, gdzie uczestnicy współpracują porozumiewając się ze sobą w obrębie drużyn. Tego samego kanału można użyć do skrytej komunikacji.

 PEGASUS

Pegasus to oprogramowanie szpiegujące stworzone przez izraelską firmę NSO Group. Dzięki niemu można zainfekować wiele modeli telefonów, a następnie kontrolować wszystkie przetwarzane na nich informacje – podsłuchiwać rozmowy, czytać zaszyfrowane czaty czy zbierać dane o lokalizacji lub dźwięki z otoczenia. Co najmniej kilka osób zainfekowanych Pegasusem znajduje się według badaczy w Polsce.

Jak działa spyware Pegasus?

Z użyciem Pegasusa można śledzić właściwie wszystko, co szpiegowana osoba robi na swoim telefonie. Oprogramowanie daje kontrolę nad mikrofonem i kamerą urządzenia, dzięki czemu problemu nie stanowi również monitoring otoczenia smartfona. Pegasus umożliwia wgląd w treść wiadomości tekstowych SMS, e-maili, aktywność w mediach społecznościowych i obsługiwane na telefonie dokumenty. Z jego użyciem można także dowolnie modyfikować ustawienia urządzenia, jak i śledzić lokalizację użytkownika.

W jakim celu można wykorzystać Pegasusa?

Według Citizen Lab – m.in. do celów politycznych. W swoim raporcie badacze przytaczają przypadek z 2016 roku, do którego doszło w Meksyku. Z pomocą Pegasusa szpiegowano wówczas dziesiątki osób zaangażowanych w działania o charakterze opozycyjnym, a także dziennikarzy, prawników, obrońców praw człowieka i działaczy antykorupcyjnych.

Art. 130. - [Szpiegostwo] - Kodeks karny

Wersja od: 12 stycznia 2022 r.

Art.  130.  [Szpiegostwo]

  1. 

Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

  2. 

Kto, biorąc udział w obcym wywiadzie albo działając na jego rzecz, udziela temu wywiadowi wiadomości, których przekazanie może wyrządzić szkodę Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

  3. 

Kto, w celu udzielenia obcemu wywiadowi wiadomości określonych w § 2, gromadzi je lub przechowuje, wchodzi do systemu informatycznego w celu ich uzyskania albo zgłasza gotowość działania na rzecz obcego wywiadu przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

  4. 

Kto działalność obcego wywiadu organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5 albo karze 25 lat pozbawienia wolności.

WOJNA INFORMACYJNA

Komputery i sztuczna inteligencja mogą posłużyć do stworzenia twarzy nieistniejącej osoby. Człowieka, który nigdy się nie narodził, a jednak mówi i wyraża opinie. To przerażające. Wystarczy wpisać w google deepfake Obama lub Putin, a można zobaczyć masę zmanipulowanych filmów, na których mówią coś, co kompletnie do nich nie pasuje. Jednak widać jak mówią, więc to musi być prawda. Popularny obecnie na świecie stał się deepfake z twarzą prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego na którym ogłaszał kapitulację. Wojna informacyjna staje się kluczowym narzędziem walki. Zaczyna się drugi wyścig zbrojeń. Obecnie kluczowymi dziedzinami są sztuczna inteligencja i robotyka.

SZPIEGOWANIE DRUGIEJ POŁÓWKI 

Każdy z nas przynajmniej raz w życiu podejrzał prywatną wiadomość swojego partnerki lub partnera, gdzie mógł zrobić to zupełnie przypadkowo. Są jednak osoby tak nieufne, że kontrola partnera stała się nieodłącznym elementem ich związku.

Przeprowadzony sondaż wykazał, że aż 45 proc. Polaków przegląda smsy lub maile partnera. Można więc sądzić, że niemal połowa zakochanych w naszym kraju jest inwigilowana. Nie zawsze wiąże się to tylko z chorobliwą zazdrością lub potrzebą kontroli.

W ten sposób można faktycznie znaleźć dowody na niewierność, a przy tym potwierdzenie własnych obaw. Badania przeprowadzone w Australii pokazały, że dla 10 proc. par podglądanie wiadomości zakończyło rozpadem związku.

Pytania do Was

1. Byłeś kiedykolwiek szpiegowany? W jaki sposób?

2. Zdarzyło Ci się kiedykolwiek kogoś obserwować w celu zdobycia użytecznych informacji?

3. Jak według Ciebie uchronić się przed szpiegowaniem?

4. Myślisz, że system zaufania w Chinach na podstawie inwigilacji ludności jest uzasadniony?

5. Uważasz, że szpiegowanie swojej drugiej połówki jest zrozumiałe?

Źródła: 1, 2, 3, 4

INWAZJA UKRAINY 

Chyba każdy w tym momencie żyje aktualną sytuacją na świecie... Czemu na świecie skoro tragedia rozgrywa się w granicach Ukrainy?

Putin zaburzył spokój i porządek rozpoczynając inwazję na wolny kraj, jakim jest Ukraina. 

Wszystko zaczęło się dosyć niepozornie. Po wielu rozmowach ciągle docierały do nas informacje, iż Władze poszczególnych Państw zalecają swoim Obywatelom i Dyplomatom powrotu z Ukrainy do Ojczyzny i regularnie odradzało podróże w tamte rejony. Później uznanie niepodległości tzw. Donieckiej i Ługańskiej Republiki Ludowej spotkało się z ogromną krytyką. Szef unijnej dyplomacji uznał to za naruszenie prawa międzynarodowego, integralności terytorialnej Ukrainy i umowy mińskiej. O "zabicie" porozumienia Mińskiego Putin oskarżył Ukrainę i stwierdził, że powinna przez to zostać zdemilitaryzowana.

Protokół miński - umowa międzynarodowa trójstronnej grupy, podpisana 5 września 2014 roku w celu zawieszenia broni na wschodniej Ukrainie. Strony rozmów stanowiły Ukraina, DRL oraz ŁRL. Umowa wcale nie doprowadziła do zakończenia konfliktu na Ukrainie. Niecałe pół roku później podpisano kolejne porozumienie zwane Mińsk II.

Premier Morawiecki nazwał to aktem agresji, który powinien spotkać się z odpowiedzią w postaci sankcji. Następne godziny wcale nie zaczynały lepiej wyglądać. Ciągle mogliśmy się dowiadywać o kolejnych ruchach Putina. Najpierw polecił Ministerstwu Obrony "zapewnienie pokoju" w DRL i ŁRL przez rosyjskie siły zbrojne. Tego samego dnia wojsko rosyjskie weszły na teren republik na wschodzie Ukrainy. Kolejny akt agresji wobec Ukrainy. 

Władze samozwańczej Ługańskiej Republiki Ludowej twierdzą, że ich terytorium obejmuje cały obwód ługański, a od Ukrainy będą żądać wycofania się z tych ziem. 

W wyniku tych działań  Niemiecki Rząd wstrzymał do odwołania proces zatwierdzania Nord Stream 2.

Nord Stream 2 - projekt budowy i eksploatacji nowego dwunitkowego gazociągu przez Morze Bałtyckie, którym przesyłany będzie gaz ziemny z największych zasobów gazu z Rosji na wewnętrzny rynek gazu Unii Europejskiej (UE).

Przywódcy DRL i ŁRL poprosili W. Putina o pomoc w odparciu "agresji ukraińskich sił zbrojnych".

Zamknięto przez Rosję przestrzeń powietrzną dla samolotów cywilnych wzdłuż granicy z Ukrainą. Na ten sam krok zdecydowała się Ukraina, która zamknęła całą przestrzeń. Niedługo po tym Putin poinformował o rozpoczęciu "Specjalnej Operacji Militarnej" w celu ochrony Donbasu.

Rosja rozpoczyna wojnę.

Inwazja rozpoczęła się nad ranem 24 lutego. Miał być to dzień jak każdy inny. A jednak...

Rosyjskie wojska wkroczyły z obwodu czernihowskiego, ługańskiego, charkowskiego, a także od północy z terenu Białorusi oraz od południa ze strony Krymu. 

Ataki rakietowe się odbyły w różnych częściach Ukrainy, m.in. w Kijowie i Charkowie. Ostrzelane zostały ukraińskie lotniska, siedziby dowództw i stacje radarowe. Miało to na celu przede wszystkim unieszkodliwienie kluczowych punktów obrony.

Na terenie Ukrainy ogłoszono stan wojenny. 

W ciągu dnia dotarła informacja, iż Rosjanie zbombardowali z powietrza i morza wyspę na Morzu Czarnym. Myślę, że większość z Was wie o czym jest  tu mowa.

- "Tu rosyjski okręt wojenny. Sugeruję, abyście złożyli broń i się poddali. W przeciwnym razie otworzymy ogień".

- "Rosyjski okręcie wojenny, wy***dalaj".

Do końca nie wiadomo co się stało. Z początku mówiono o zabójstwie wszystkich obrońców. Po jakimś czasie pojawiła się informacja, iż zostali wzięci do niewoli.

Warto wspomnieć o bohaterskim poświęceniu życia Witalija Skakuna, który podłożył ładunki wybuchowe i wysadził most, aby opóźnić natarcie Rosjan.

Jeszcze tego samego dnia Zełenski podpisał dekret o powszechnej mobilizacji wszystkich ukraińskich mężczyzn. W związku z tym, każdy Ukrainiec w wieku od 18 do 60 lat dostał zakaz opuszczania Ukrainy. 
 

Kolejne dni przyniosły coraz więcej tragedii - ostrzeliwanie Kijowa nie miało końca. Tego samego dnia co ataki rakietowe, przestało działać omal 40 stron internetowych. Było to efektem działania pracy hakerów. 

Po 4 dniach Ukraińcy oszacowali dotychczasowe straty Rosjan na 150 czołgów, 706 pojazdów opancerzonych, 27 samolotów, 26 śmigłowców i około 4300 ludzi.

Rosjanie po kilku dniach wojny wciąż nie osiągnęli sukcesów. Cały świat podziwia Ukraińców jak wysokie morale mają i jak dzielnie się bronią. Ich obrona, to obrona całej Europy.

Jeszcze 1.03 ostrzelano Plac Swobody w Charkowie, jeden z największych placów miejskich na świecie, a wojska białoruskie przyłączyły się do inwazji. Jeszcze kilka godzin wcześniej Łukaszenka informował, że Białoruś nie przyłączy się do wojny.

NEGOCJACJE

Rozpoczęły się z południe 4 dni po rozpoczęciu inwazji na Białorusi. Nie było warunków wstępnych. Trwały one 5 godzin, a dalsze spotkania wciąż są planowane. 

Warto wspomnieć, iż Rosyjskie władze zaręczały, że w trakcie negocjacji nastanie zawieszenie broni, a jednak już tylko na samym początku spotkania doszło do ataków.

UCIECZKA...

Każda wojna wiąże się z ucieczką Obywateli za granicę w celu schronienia się i swoich bliskich. Już pierwszego dnia stworzyły się potężne korki pojazdów w miastach czy na przejściach granicznych. 

Warto wspomnieć, iż Polska zdaje egzamin Solidarności z Ukrainą. Już po kilku dniach, nasz kraj zdołał przyjąć prawie 300 tyś. osób. 

SANKCJE

Rosja naruszyła międzynarodowe prawo humanitarne. Inwazja jest naruszeniem Karty Narodów Zjednoczonych i stanowi zbrodnię agresji. 

Zamknięto rosyjskie banki i ponad stu osobom fizycznym z Rosji dostęp do brytyjskiego systemu finansowego oraz zamrożenie ich aktywów.

Prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden ogłosił wprowadzenie sankcji wobec czterech rosyjskich banków oraz „skorumpowanych miliarderów” bliskich Putinowi. Stany Zjednoczone wprowadziły również kontrolę eksportu, ograniczyły dostęp Rosji do zaawansowanych technologicznie produktów, zarówno sprzętu, jak i oprogramowania, do których stworzenia wykorzystano jakąkolwiek część lub własność intelektualną pochodzącą ze Stanów Zjednoczonych. Sankcja wymaga, aby każda osoba lub firma, która chce sprzedawać do Rosji technologię, półprzewodniki, oprogramowanie szyfrujące, lasery lub czujniki, zażądała licencji, której domyślnie się odmawia. Sankcja koncentruje się na przemyśle stoczniowym, lotniczym i obronnym. Oznacza to m.in. że nie będzie możliwości aktualizacji oprogramowania i poprawek luk w zabezpieczeniach. Uważa się, że sankcja w odniesieniu do sprzętu spowoduje stopniową degradację infrastruktury technologicznej Rosji.

Jedną z najcięższych potencjalnych sankcji wobec Rosji jest jej odcięcie od globalnego systemu płatności międzybankowych SWIFT.

Praktycznie cała przestrzeń nad Europą, a poza nią także nad Kanadą, jest zamknięta dla samolotów rosyjskich. Rosjanie w odpowiedzi zamknęli swoją przestrzeń powietrzną dla przewoźników z krajów, które zainicjowały blokadę (Wielkiej Brytanii, Bułgarii i Polski).

Władze fińskiego klubu hokeja na lodzie Jokerit 25 lutego 2022 wycofały drużynę z rosyjskich rozgrywek KHL w sezonie 2021/2022.

Władze niemieckiego klubu piłkarskiego FC Schalke 04 ogłosiły przedterminowe zakończenie współpracy z głównym sponsorem, rosyjskim przedsiębiorstwem Gazprom.

UEFA podjęła również decyzję o zakończeniu współpracy z Gazpromem we wszystkich organizowanych rozgrywkach, tj. Lidze Mistrzów, rozgrywkach reprezentacji narodowych w ramach UEFA oraz Mistrzostwach Europy w 2024 r.

Rosja została wykluczona z udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji 2022

POMOC

Słynna grupa hakerów Anonymous przyłączyła się do blokowania rosyjskich stron internetowych. Ogłoszono zhakowanie rosyjskiej telewizji państwowej. Na tym jednak się nie skończyło...

POMOC HUMANITARNA

Na stronie rządowej uruchomiono pomoc humanitarną dla Ukrainy. Pamiętaj:

Wesprzeć możesz na wiele sposobów, m.in.:

Wsparcie materialne: osoby które opuściły swoje domy mają przy sobie często tylko najpotrzebniejsze rzeczy i zapasy na kilka dni. Bezpośrednie wsparcie dla nich to przede wszystkim: woda, żywność, środki medyczne i opatrunkowe, koce, śpiwory, łóżka polowe, odzież;

Mieszkanie lub schronienie: część uchodźców potrzebuje mieszkania - na kilka - kilkanaście dni;

 Środki transportu: do przewiezienia pomocy na terytorium Ukrainy, a także potrzebujących osób;

Wsparcie osobiste: dostarczenie wsparcia do dużej grupy osób to wyzwanie logistyczne. Możesz zaangażować się jako wolontariusz, który na miejscu pomoże potrzebującym.

Orientujcie się w swoich miastach jak to wygląda i jeśli możecie, wesprzyjcie Ukrainę. Bądźmy nadal Solidarni. Walczą nie tylko za siebie i swój kraj, ale także, dla także za nas! 

Slava Ukrayini! 

PEDOFILIA

DEFINICJA 

Pedofilia – rodzaj parafilii (zaburzenie preferencji seksualnych); stan, w którym głównym lub wyłącznym sposobem osiągania satysfakcji seksualnej jest kontakt z dziećmi w okresie przedpokwitaniowym lub wczesnej fazie pokwitania.

Czyny pedofilne mogą przybierać formę: obnażania się i masturbowania przy dziecku, dotykania jego narządów płciowych oraz stosunków seksualnych.

TYPOLOGIE SPRAWCÓW 

PEDOFILIA WŁAŚCIWA - mówimy o niej, gdy mężczyzna nastawiony jest wyłącznie na kontakty seksualne z dziećmi.

PEDOFILIA ZASTĘPCZA - preferowanym partnerem seksualnym jest osoba dorosła, ale w skutek niemożności nawiązania z nią kontaktu, potrzeby seksualne są zaspokajane z dzieckiem, które jest łatwo dostępnym obiektem.

PODZIAŁ MŁODOCIANYCH PEDOFILII

1. Naiwny eksperymentator – zwykle są to chłopcy w wieku 11–14 lat, o niskich kompetencjach społecznych i znikomym doświadczeniu seksualnym. Ich zachowanie polega na namawianiu innych dzieci aby się obnażyły i chciały wykonywać wspólnie z nimi różne czynności seksualne.

2. Desperaccy poszukiwacze bliskich związków – mają zwykle 11–14 lat. Ich zachowania wobec innych dzieci są traktowane jako droga do pokonania poczucia osamotnienia i braku jakichkolwiek kontaktów z najbliższymi.

3. Wadliwie socjalizowani poszukiwacze przyjemności – to najczęściej starsi chłopcy, którzy zostali bardzo wcześnie rozbudzeni seksualnie, dlatego stosują różnego rodzaju sztuczki, którymi manipulują i nakłaniają inne dzieci do zabaw natury seksualnej. Najbardziej charakterystyczne dla tego typu jest częsta zmiana partnerów seksualnych.

4. Seksualnie agresywni – reprezentanci tej grupy wymuszają zachowanie seksualne na innych dzieciach. Zazwyczaj tacy chłopcy byli wychowywani przez ojców wymagających bezwzględnego posłuszeństwa i dlatego wytworzył się w nich odruch zdobywania siłà przyjemności seksualnych, jako wyróżnika prawdziwego mężczyzny.

5. Maniacy seksualni – mają niepodważalną obsesję na punkcie seksu. Są to zwykle bardzo zdemoralizowani młodzi ludzie. Powyższa demoralizacja powstała w wyniku zbyt wczesnego wejścia w różne formy życia seksualnego.

6. Impulsywni – przejawiają różnego rodzaju zaburzenia w kontroli emocji. Najczęściej nadużywają alkoholu, często się narkotyzują. Osiągają przyjemność w znęcaniu się nad zwierzętami i wszelkimi stworzeniami słabszymi od siebie.

7. Działający w grupie – są bardzo mocno zdemoralizowani. Wyróżnia ich narcyzm, przejawiający się tym, że satysfakcję seksualną osiągają, gdy są obserwowani przez innych w trakcie dokonywania czynności seksualnych.

PROFIL OSOBOWOŚCI PEDOFILÓW

W dzieciństwie charakteryzują się tym, że:

> doświadczają urazów seksualnych,

> są bierni,

> mają nadopiekuńcze matki,

> w ich wychowaniu nie uczestniczy ojciec,

> są bardzo krytyczni w stosunku do siebie

> mają niską samoocene

W wieku dojrzałym natomiast przejawiają następujące cechy:

> są niedojrzali społecznie,

> tłumią gniew,

> mają skłonność do manipulowania otoczeniem,

> zachowania seksualne za które byli karani oceniają jako niezależne od Ja,

> są obsesyjnie religijni,

> mechanizmem obronnym jakim się posługują jest projekcja,

> w swoim zachowaniu są surowi,

> przejawiają również cechy dysocjacyjne.

PEDOFILIA A ZABURZENIA PSYCHICZNE

Badania przeprowadzone przez naukowców na podstawie skanów z tomografii komputerowej, ukazują aktywne obszary mózgu, które podczas silnego dopływu krwi zabarwiają się na czerowono-pomarańczowy kolor.

Skany te umożliwiają dokładną obserwację pracy ośrodka przyjemności w mózgu. Gdy pedofil ujrzy nagie dziecko, w jego korze mózgowej następuje wzmocniona analiza wzrokowa. Dokładnie w tych samych obszarach dochodzi do aktywacji mózgu u dorosłego mężczyzny widzącego nagą kobietę odpowiadającą jego preferencją.

CO, JEŚLI OSOBA CIERPI Z POWODU PEDOFILII?

Pedofilia, tak jak inne parafilie, jest niestety nieuleczalna. Osoba, która stwierdzi u siebie fantazje pedofilskie, powinna zgłosić się do seksuologa, który po zdiagnozowaniu faktycznego problemu może zalecić pacjentowi terapię obejmującą zarówno farmakoterapię, jak i szereg wspomagających oddziaływań psychoterapeutycznych.

Farmakoterapia polega na podawaniu kombinacji trzech leków powodujących tzw. kastrację chemiczną, czyli obniżenie popędu seksualnego i uniemożliwienie osiągania erekcji.

ECPU - CZYLI ŁOWCY PEDOFILII

Link do fanpage > KLIK

Zapewne niektórzy z Was już słyszeli, bądź dobrze znają Polską grupę łowców pedofilii.

Jest to grupa, która od lutego 2021 roku działa w internecie stojąc na straży prawa, a także bezpieczeństwa najmłodszych pociech.

Demaskują, ujawniają i przekazują w ręce organów ścigania osoby o specyficznych preferencjach, o których mowa w art.200 KK. mówiący o:

Bezrobotny to osoba, która pomimo kwalifikacji oraz możliwości nie może znaleźć zatrudnienia. Jak powszechnie wiadomo - pieniądze szczęścia nie dadzą - jednak są niezbędnym i nieodłącznym elementem ludzkiego życia, umożliwiają dogodne życie, mieszkanie, ciepłą wodę i jedzenie. Ile tak naprawdę osób nie posiada pracy i nie może pozwolić sobie na przyzwoite standardy? Można dowiedzieć się tego przede wszystkim przez tzw. stopę bezrobocia (stosunek liczby osób bezrobotnych do tych, którzy aktywnie pracują zawodowo). Główny Urząd Statystyczny zanotował, że we wrześniu 2021 roku w Polsce stopa bezrobocia wynosiła 5,6%. Skąd zatem bierze się ów problem? 

Kogo możemy nazwać osobą bezrobotną?

To osoba, która ukończyła osiemnasty rok życia (dotyczy to oczywiście tych, którzy nie korzystają z nauki dziennej – nie uczęszczają do szkoły), jednakże nie przekroczyła wieku emerytalnego, tzn. u kobiety jest to sześćdziesiąt lat, u mężczyzny sześćdziesiąt pięć lat. Ludzie, którzy nie nabyli prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, szkoleniowej, socjalnej, rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę również kwalifikują się jako osoby bezrobotne. Do tego grona zaliczamy także osoby, które: nie są właścicielem, posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni przekraczającej 2 ha lub w ogóle nie prowadzą działalności rolnej oraz nie posiada przychodów, które są opodatkowane, te, które nie są tymczasowo aresztowane lub nie odbywają kary pozbawienia wolności (z wyjątkiem: kara odbywana jest poza zakładem karnym - dozór elektroniczny). Aby uzyskać status osoby bezrobotnej należy zarejestrować się w urzędzie pracy. 

Przyczyny bezrobocia

Przyczyną powstania tak ważnego problemu życia społecznego może być przede wszystkim brak wolnych miejsc w danym zawodzie. Zaburzona proporcja przyjęcia osób do pracy dotyczy różnych poziomów wykształcenia. Jednak nie jest to jedynym negatywnym aspektem. Wielu Polaków twierdzi, że do pracy zniechęca ich sama organizacja w miejscu zatrudnienia. To właśnie pracodawcy nie spełniają określonych norm, często źle traktując przy tym swoich pracowników na tle psychicznym, fizycznym oraz wynagrodzeniowym. Jednakże wina nie leży tylko po stronie osób, które chcą zatrudnić innych. Często to człowiek szukający pracy nie spełnia jej wymagań. Przyczyną może być przede wszystkim niewystarczające wykształcenie. Najlepszym przykładem może być to, że niektóre stanowiska wymagają ukończenia studiów, a tylko 42,5 proc. Polaków w wieku od dwudziestu pięciu do trzydziestu czterech lat posiada skończone studia wyższe. Często również sporym utrudnieniem może być miejsce zamieszkania potencjalnego pracownika. Koszty dojazdu nie będą kalkulować się z zarobkami oraz dojazd będzie zajmował o wiele za dużą ilość czasu, co ostatecznie nie będzie sprzyjać danej osobie.  

Rodzaje bezrobocia 

Bezrobocie również dzieli się na odpowiednie rodzaje. Wyróżnia się przede wszystkim czas jego trwania. Bezrobocie krótkookresowe charakteryzuje się tym, iż dotyczy osób, które nie są zatrudnione jedynie do trzech miesięcy. Średniookresowe trwa od trzech do sześciu miesięcy, zaś długookresowe od sześciu miesięcy do roku czasu. Ważnym aspektem jest także bezrobocie chroniczne – mowa jest o pracownikach niezatrudnionych ponad dwanaście miesięcy oraz bezrobocie sezonowe, gdzie zatrudnienie jest oczekiwane jedynie przez określoną część roku. Brak pracy dzieli się również na czynniki, dlaczego tak się dzieje oraz konsekwencje, jakie ze sobą to niesie, takie jak bezrobocie: strukturalne (zaburzenie równowagi pomiędzy popytem na pracę a jej podażą), technologiczne (zawody wyparte przez technologię), koniunkturalne (inaczej cykliczne – jest zależny od cykli gospodarczych, czyli od: rozkwitu, kryzysu, depresji, ożywienia), frykcyjne (zmiana wymagań pracownika lub pracodawcy, zmiana miejsca zamieszkania), naturalne (występuje zawsze). 

Jak walczyć z bezrobociem? 

Jak walczyć z bezrobociem? Wyróżnia się dwa sposoby: aktywny i pasywny. Do aktywnych sposobów należy przede wszystkim pomoc od urzędu pracy, placówka ma na celu znalezienie odpowiedniego miejsca zatrudnienia oraz wykazanie propozycji na poziomie wykształcenia potencjalnego pracownika. Jak powszechnie wiadomo – najpierw trzeba się w niej zarejestrować. Urząd również dofinansowuje programy szkoleniowe, czyli udziela m.in. stypendium dla uczniów lub stażowe, ma to na celu wesprzeć przede wszystkim młode osoby, które dopiero zaczną pracować. Jeżeli już o stażu mowa – zapewnia się również staż z urzędu (w zależności: może być płatny lub też nie). Należy także wspomnieć o targach pracy, które mają przygotować osoby, które dopiero ukończyły osiemnasty rok życia - może być to pomocne w znalezieniu praktyk, stażu, pierwszej pracy.  

Do metod pasywnych należą zasiłki. Osoby, które odbył mniej niż pięć lat stażu pracy otrzymują 80%, co oznacza, że kwota wynosi od 855,36 zł netto w okresie pierwszych trzech miesięcy do 681,44 zł netto za pozostałe miesiące. Nie jest to zbyt skuteczna metoda. Bezrobotny może otrzymać też inne świadczenia pieniężne takie jak: dodatek aktywizacyjny, refundacja kosztów opieki nad dzieckiem lub osobą zależną. Najlepszą metodą jest uzyskanie dofinansowania przez pracodawców na tworzenie miejsc pracy, co oznacza, że więcej osób bezrobotnych może zostać zatrudnionym. Obecnie w Polsce można dostać od 16.000,00 do ok. 29.000,00 zł. Można również obniżyć wiek emerytalny, aby zatrudnienie znalazło więcej osób młodszych, a osoby z wieku poprodukcyjnego mogły odejść na emeryturę.  

Źródła: 1, 2, 3

Pytania do użytkowników: 

1. Doświadczyłeś bezrobocia? Jak sobie z nim poradziłeś? 

2. Czy Twoim zdaniem obecne metody walki z bezrobociem są skuteczne? 

3. Czy zasiłki dla osób bezrobotnych to dobre rozwiązanie? 

Witajcie kochani czytelnicy! 

Niektórzy pewnie nie mogli się doczekać kolejnego trudnego tematu.

Od dwóch miesięcy nie pojawił się żaden wątek, ale wracamy do normy! 

W dzisiejszym temacie porozmawiamy na temat nikotynizmu. 

 Nikotynizm uzależnia od wszelkiego rodzaju nikotyny. Raczej każdy słyszał o uzależnieniu od nikotyny, bo bardzo dużo osób pali różne wynalazki lub tradycyjne papierosy zawierające nikotynę - no nie oszukujmy się, to jest bardzo niezdrowe, niebezpieczne dla zdrowia, a nawet może być narażeniem życia ludzi palących i wokół nich. Dlatego zastanówmy się, jaki jest sens truć siebie oraz naszych bliskich? Może ze względu na stresującą pracę? Po zażyciu nikotyny czujemy się nieco spokojniejsi? Jak popatrzymy z boku na osobę kupującą papierosy, olejki lub inne wyroby zawierające nikotynę, to w sumie płaci pieniążki, aby potem zachorować. Poczucie przez moment relaksu - jedyny z tego plus. Niejedni by już mieli nowe auta za przepalone pieniądze, ale nie będę wchodził bardziej w portfele czytelników, przejdźmy do sedna tematu. 

Uzależnienie przybiera formę fizyczną oraz psychiczną. Po spaleniu zwykłego papierosa już nam tak się nie chce biegać, ćwiczyć lub cokolwiek wymagającego zmęczenia. Najgorzej jest w formie psychicznej, ponieważ niektórzy palacze mają już zakodowane w głowie, kiedy sobie zapalić lub po jakiej czynności. Zazwyczaj palacz musi sobie zapalić przy kawie, przy piciu alkoholu, po zjedzeniu posiłku (tym bardziej tłustego), przy spotkaniu ze znajomymi, podczas przerwy w pracy, podczas zdenerwowania, a nawet po dalekiej podróży. Nie wspomnę już, jak jest na imprezie - jedna paczka może nie wystarczyć. Dlatego bez powodu nie mówi się, że wszystko ma się w głowie. 

Po czym możemy poznać, że jesteśmy uzależnieni? 

Niekontrolowane zwiększenie wypalania papierosów - zwiększanie dawki nikotynowej, aby się napalić. Głód nikotynowy, czyli silna potrzeba zapalania papierosa, nawet może nas lekko dusić, jak nie dostarczymy organizmowi nikotyny. Fizjologiczne objawy - agresja, lęk, bezsenność i problemy ze skupieniem. 

Czas na najbardziej przerażającą część, czyli jakie są zagrożenia zdrowotne dla palaczy i ich bliskich. Uzależnienie od nikotyny zwiększa zachorowalność na przeróżne nowotwory, takie jak: 

Rak jamy ustnej, rak wargi dolnej, rak jamy nosowej, rak gardła, rak krtani, rak płuc, rak przełyku, rak żołądka, rak wątroby, rak wątrobowo-komórkowy, rak trzustki, rak jelita grubego, rak nerki, rak pęcherza moczowego, rak prącia, rak szyjki macicy oraz trzonu macicy, niektórych typów białaczek. Do tego jeszcze dochodzi możliwy udar mózgu, zawał oraz nadciśnienie tętniczego. 

Przypomnę też, że palenie nie tylko niszczy nas od środka, ale też od zewnątrz. Śmierdzące ciało, nieświeży oraz nie zbyt przyjemny oddech, a na dodatek żółte zęby, pożółkłe paznokcie, pożółkłe końcówki palca, zniszczone włosy i na dodatek szara cera. Palenie papierosów dodaje również parę lat do wyglądu. 

Większą robotę robi sam dym niż nikotyna, bo w papierosowym dymie znajduje się aż 40 substancji, które zwiększają ryzyko zachorowania. Nawet według przeprowadzonych badań wynika, że przez osobę niepalącą wdychanie dymu jest bardziej niebezpieczne niż bierne palenie. Wobec tego warto oddalić się od bliskich, a tym bardziej od dzieci, aby niepotrzebnie nie wdychały. 

INNE ALTERNATYWY...

1. Elektroniczny papieros - Według definicji jest to urządzenie inhalacyjne z wkładem postaci roztworu inhalacyjnego. Tutaj jest nieco lepiej, ponieważ nie ma aż tylu substancji szkodzących. W skład wchodzi: glikol propylenowy, gliceryna, nikotyna oraz substancje aromatyzujące. W zasadzie nie można nic jeszcze innego napisać na temat e-papierosów, bo dopiero jesteśmy w fazie testowanie, a najbardziej nastoletnie osoby. 

2. Tabletki, gumy do ssania. 

3. IQOS

4. GLO

Uważam, że może inne warianty mogą być zdrowsze, ale też szkodzą. W zasadzie jest taka różnica, że nie mają substancji smolistych oraz tradycyjnego procesu spalania (jak w papierosie). Najlepszą decyzją byłoby przestać palić. 

Nikotynizm da się wyleczyć, gdy nie jest za późno. Najpierw trzeba sobie zadać samemu pytanie, czy mamy chęć rzucenia palenia, bo jak chcemy, to osiągniemy wyznaczony cel. Niektórzy nawet mają taką silną wolę, że z dnia na dzień mogą rzucić i nie palić, ale czy to się odbije potem na naszym zdrowiu? Zapewne zależy, w jakiej fazie jesteśmy i od organizmu. Zawsze pozostaje leczenie na wybranej metodzie. 

# Leczenie farmakologiczne (cytyzyna, bupropion i wareklinina) - Leczenie polega na zastąpienie substancji nadużywanej lekiem, który wywołuje podobny efekt farmakologiczny, ale za eliminuje objawy głody nikotynowego.

# Nikotynowa terapia zastępcza (plastry nikotynowe, gumy do żucia, tabletki podjęzykowe) - To nic innego jak zastąpienie palenia, ale nikotyna jest dostarczana w inny sposób.

# Psychoterapia polega na złagodzenie pokus, a dokładniej zmiana poprzedzających palenie, czyli np. mamy zapisane w głowie, że po zdenerwowaniu musimy sobie zapalić papieroska. Leczenie ma również wzmocnić umiejętności pozwalających unikać zapalenia papierosa. 

# Biorezonans - Nieco gorszy proces leczenia, ale za to najbardziej skuteczny. Proces ten może wydawać się trochę dziwny, ponieważ przed przystąpieniem do zabiegu antynikotynowego musimy zapalić papierosa, który potem zostaje umieszczony elektrodzie kubkowej połączonej z aparatem BICOM OPTIMA. Po skończonym zabiegu nie należy się martwić, że nam coś będzie dolegać. Czujemy się normalnie jak przed zabiegiem - inaczej, gdyby w dniu po skończonej terapii głód nikotynowy by się pojawiał, ale jest zakaz zażywania nikotyny. Dlatego, że osłabi efekt terapii i spowoduje niepożądaną reakcję, np. wymioty lub biegunka.

APARAT BICOM OPTIMA

# Hipnoza - Palacz podczas w transie przyswaja wszystkie dobre sugestie oraz bardziej wysłuchuje uwag związanych ze skutkami palenia. Stan transu może na nas tak zadziałać, że będziemy mieli wstręt do papierosów. 

# Akupunktura - Lekarz nakłuwa w wybranych punktach energetycznych na ciele. Proces leczenia uznawany jest za bezpiecznym oraz bez żadnych niepożądanych skutków ubocznych. 

Tylko pamiętajcie, nie wystarczy jedynie się poddać do leczenia, ale też trzeba mieć chęć rzucenia palenia. 

Zbliżamy się ku końcowi, ale jeszcze mam króciutki test dla osób palących oraz pytania dla wszystkich. 

Stopień uzależnienia od nikotyny: 

0–3 punktów = słabe uzależnienie

4–6 punktów = średnie uzależnienie

7–10 punktów = silne uzależnienie

Własną odpowiedź będzie można wybrać w stworzonej ankiecie i według punktów poznać, jaki mamy stopień uzależnienia. 

Pytania dla Was:

1. Zdarzyło się Wam zapalić papierosa lub e-papierosa? Jeśli tak, to co spowodowało, że Was skusiło?

2. Pojawiły się już pierwsze problemy zdrowotne? 

3. Od ilu lat palisz? 

3.1 Co robisz - jeśli jesteś zdenerwowany/a, a jesteś osobą niepalącą? (Osoby palące odpowiadają na pytanie 3, a niepalące 3.1)

4. Tolerujesz palenie w domu?

5. Do czego najczęściej sięgasz po papierosa lub e-papierosa? 

6. Czy w pewnym momencie chciałeś/aś rzucić palenie, ale nie potrafiłeś/aś? (Wypowiedź można rozwinąć - opis sytuacji)

Mam nadzieję, że nie zanudziłem czytających!?

Miłej niedzieli! 

Temat za pozwoleniem @ Titania

źródła: #1#2 #3

INFODEMIA

Czym właściwie jest INFODEMIA?

Infodemia, czyli pandemia informacji „w tym informacji fałszywych lub wprowadzających w błąd, które są rozprzestrzeniane w środowisku cyfrowym i fizycznym”, stała się szczególnie szkodliwa podczas trwającej pandemii koronawirusa.

Infodemia powoduje dezorientację i skłonność do podejmowania ryzyka, co może zaszkodzić zdrowiu. Prowadzi to również do braku zaufania do organów służby zdrowia i osłabia reakcję w zakresie zdrowia publicznego.

Poza „fake newsami” istnieją różne formy zniekształconej informacji, które szerzą się w okresach wyzwań dla zdrowia publicznego. Niektórzy proponują, aby odróżnić pojęcie błędnej informacji (misinformation) od dezinformacji (disinformation).

Według oceny Reuters Institute tylko 38% nieprawdziwych informacji to informacje celowo sfabrykowane.

TEORIE SPISKOWE

Według słownikowych definicji, teoria spiskowa odrzuca racjonalne wytłumaczenie wydarzeń, a zamiast tego przypisuje je ukrytym grupom lub organizacjom będących źródłem ukrytych spisków. Teorie spiskowe są częste nie tylko w sferze politycznym, ale także w takich dziedzinach jak ochrona zdrowia i medycyna. Według niektórych autorów, prawie 50% współczesnych społeczeństw zgadza się z co najmniej jedną medyczną spiskową teorią. Zwykle takie przekonania są łączone z odrzuceniem tradycyjnej medycyny i upowszechnianiem metod medycyny alternatywnej. Jak się wydaje przekonania spiskowe dotyczące sfery politycznej są silnie powiązane z medycznymi teoriami spiskowymi.

DEZINFORMACJA

Dezinformacja może prowadzić nie tylko do popularyzacji niesprawdzonych metod zapobiegawczych, ale także do ignorowania lub kwestionowania zaleceń upowszechnianych przez instytucje zdrowia publicznego. Dla wielu osób, odróżnienie uzasadnionych naukowo zaleceń od dezinformacji przyjmujących postać niesprawdzonych działań zapobiegawczych może być dużym wyzwaniem. A „magicznych” środków, które miałyby zapobiegać zakażeniu, pojawiło się w przestrzeni informacyjnej mnóstwo, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Zalecano różne metody od konsumpcji alkoholu albo jego rozpylania na całe ciało, poprzez jedzenie czosnku, aż po branie gorących kąpieli i używanie suszarek do włosów .

  JAK ROZPOZNAĆ PRAWDZIWE WIADOMOŚCI?

Nie ma gotowego przepisu, jak odróżnić wartościowe wiadomości od fake newsów. Kluczowe wydaje się być weryfikowanie wszystkiego, co się czyta, ogląda czy słyszy, a nie ślepa wiara w to, co do nas dociera.

Warto pamiętać też, że nie wszystkie fałszywe informacje są rozpowszechniane celowo, np. mylące, naciągane nagłówki lub literówki, które zmieniają kontekst historii. Z drugiej strony, wiele fake newsów powstaje celowo, aby wprowadzać w błąd i oszukiwać określone grupy osób. Mowa tu także o tzw. deepfakes, czyli zdjęciach powstałych w wyniku łączenia obrazów przy użyciu technik sztucznej inteligencji. Innym przykładem są shallowfakes, czyli materiały wideo, które są prawdziwe, ale fałszywie przedstawione.

Eksperci WHO wskazali szereg środków zapobiegania infodemii towarzyszącej pandemii COVID-19. Są to:

> działania oparte na dowodach (tj. o naukowo udowodnionej skuteczności) i ich wspieranie w społeczeństwie,

> objaśnianie wiedzy w postaci zrozumiałych i przystępnych komunikatów,

> dostarczanie informacji kluczowym grupom ludności,

> partnerstwo między różnymi sektorami,

> opierania działań na wiarygodnych informacjach (choćby nie pochodziły ze źródeł naukowych),

> tworzenie strategii radzenia sobie z COVID-19 w oparciu o doświadczenia z wcześniejszych epidemii

PYTANIA DO WAS:

1. Znałeś wcześniej pojęcie infodemii?

2. Starasz się weryfikować wiadomości, które czytasz w Internecie?

3. Zdarzyło Ci się kiedyś ślepo wierzyć w coś, co później okazało się fake-newsem?

4. Jak reagujesz, gdy wiesz, że ktoś celowo szerzy fałszywe informacje (fake-newsy)? 

5. Jakie jest według Ciebie najwiarygodniejsze źródło imformacji? 

Źródła: 1, 2, 3

WORLD TRADE CENTER

20 Lat

We wtorek 11 września 2001 roku przeprowadzono serie ataków terrorystycznych na terytorium Stanów Zjednoczonych. Sprawcami byli przedstawiciele organizacji Al-Ka’ida, którzy po opanowaniu samolotów skierowali je na dwie wieże World Trade Center. 

Zamachów dokonało kilkunastu porywaczy, którzy kupili bilety na 4 loty krajowe amerykańskich linii lotniczych. Po przejęciu kontroli nad samolotami skierowali je na znane obiekty na terenie USA w tym World Trade Center.

Pierwszy samolot uderzył najpierw w wieżę północną

Teorie spiskowe

To właśnie dzisiaj mija dokładnie 20 lat od tej tragedii w której zginęło parę tysięcy ludzi.

Informacje są różne, jedne twierdzą, że same Stany Zjednoczone brały udział w tym spisku. "Zamach na World Trade Center był od początku skrzętnie zaplanowany" twierdzą niektórzy. 

Przeszłości już zmienić nie można, przyszłości niestety też już nie.

Inna teoria mówi o zaplanowanym zamachu na WTC poprzez organizację Al-Ka’ida.

Samoloty uderzył najpierw w wieżę 

Przebieg

O godzinie 8:46 Lot 11 uderza z prędkością 790 km/h w północną ścianę północnej wieży World Trade Center, między piętrami 93 i 99.

Chwilę później, bo dokładniej o 9:02 Lot 175 uderza z szybkością 950 km/h w południową wieżę, trafiając ją między piętrami 78 i 84.

Wieże zaczynają płonąć przez najbliższą godzinę. Dym unoszący się z nich jest czarny, co wnioskuje o aktywnym stopniu spalania się wieżowców.

Wieża północna została uderzona jako pierwsza. W tym przypadku obrót sytuacji jednak był odwrotny.

O godzinie 09:59 staje się nieuniknione, południowa wieża World Trade Center wali się na oczach całego Nowego Yorku, niosąc za sobą niewyobrażalne ilości gruzu i pyłu rozprzestrzeniającego się po ogromnej części Nowego Yorku.

Zaledwie niecałe pół godziny później, bo o 10:28 wieża północna nie wytrzymuje i również się zawala.

Nikt nie przeżywa powyżej miejsca uderzenia samolotu. Wszystkie schody zostały w tym momencie zniszczone i osoby z pięter powyżej 93/99 oraz 78/84 nie mają już drogi ucieczki.

Bohaterski czyn

Niewielu wie, ale podczas przejmowania samolotów poprzez porywaczy, lot 93 który docelowo miał uderzyć w Kapitol Stanów Zjednoczonych, został w heroiczny sposób zniwelowany.

W momencie ataku terrorystów na lot 93 była godzina 9:28, po przejęciu kokpitu zawrócili oni samolotem w kierunku Kapitolu.

10:03 Lot 93 zostaje rozbity przez porywaczy na południowy wschód od Pittsburgha, w hrabstwie Somerset.

Pasażerowie lotu 93 dostali informacje od znajomych w trakcie lotu, że w World Trade Center oraz Pentagon uderzyły porwane przez terrorystów samoloty pasażerskie Boeing 757.

Nikt z pasażerów lotu 93 nie ocalał. Jednak ich bohaterska postawa pozwoliła ocalić prawdopodobnie wiele istnień ludzkich. Gdyby nie przerwanie lotu porywaczy przez pasażerów, mogło by dojść do kolejnej masakry.

Ofiary

W wyniku czterech zamierzonych katastrof lotniczych, w zamachu zginęły 2973 osoby. Szacunki te mogą być większe z racji tego iż do dzisiaj nie odnaleziono wielu ciał z zamachu 11 Września.

Bardzo duże straty poniosły służby miejskie, głównie straż pożarna i policja – w trakcie akcji ratunkowej zginęło ponad 300 funkcjonariuszy. Po zamachu okazało się, że liczbę ofiar zwiększył przestarzały i niewydajny system komunikacji służb ratunkowych oraz sprzeczne polecenia wydawane cywilom w płonących wieżowcach przez ochronę i straż pożarną.

Wiele osób zmarło kilka lat po zamachu z powodu wdychania trującego azbestu, który pozostał w nowojorskim powietrzu tuż po zawaleniu się budynków. Azbest został zakazany w budownictwie tylko w niektórych krajach świata. Ustalając liczbę ofiar i ich tożsamość, po raz pierwszy w historii posłużono się na masową skalę badaniami materiału genetycznego, które były praktycznie jedynym sposobem identyfikacji szczątków ofiar. Fragmenty ludzkie były nie raz spalone do kości.

Sprawcy

Winą za zamachy obarczono organizację Al-Ka’ida dowodzoną przez Osamę bin Ladena.

Zamach był również przyczyną poważnego kryzysu branży lotniczej i turystyki, pociągnął też za sobą poważne zmiany w procedurach bezpieczeństwa w USA i na całym świecie.

Ataki z 11 września były bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia tak zwanej „wojny z terroryzmem”, której pierwszym etapem był atak na rządzony przez talibów Afganistan, gdzie przebywał Osama bin Laden oraz zaostrzenie środków bezpieczeństwa (m.in. na lotniskach) i wprowadzenie w wielu krajach ustaw antyterrorystycznych, które w niektórych przypadkach ograniczają prawa obywatelskie.

Upamiętnienie ofiar katastrofy

W miejscu katastrofy wybudowano Nowy wieżowiec One World Trade Center.

Dodatkowo co ważniejsze, dla upamiętnienia ofiar katastrofy w Nowym Yorku.

Pytania do Was

1. Czy znałeś historię zamachów z 11 września?

2. Co uważasz na temat ewentualnego spisku w który jest zamieszany rząd Stanów Zjednoczonych?

3. Co uważasz na temat wybudowania nowego wieżowca One World Trade Center w miejscu katastrofy poprzednich?

4. Czy uważasz, że świat zmierza do nieuniknionej wojny z Al-Ka’idą?

5. Czy bohaterska postawa pasażerów lotu 93 była odpowiednim ruchem?

Źródło: 1, 2

MANIPULACJA

Czy zastanawiałeś/aś się kiedyś nad tym czym jest manipulacja? Ile ludzi korzysta z technik manipulacyjnych? A może zauważyłeś jak ktoś próbował jedną z nich wykorzystać na Tobie? Jak bardzo jesteśmy podatni na manipulacje?

Zacznijmy od początku! Czym tak w ogóle jest ta cała manipulacja...

Manipulacja – jest sposobem oddziaływania na inne osoby lub grupy, w efekcie którego zachodzą zmiany w ich zachowaniu i postępowaniu. Z założenia mechanizm ten ma oddziaływać na podświadomość osoby lub grupy manipulowanej oraz być przed nią ukryty.

Techniki manipulacji według Roberta Cialdiniego

Autor książki Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka do podstawowych technik wywierania wpływu zalicza:

Społeczny dowód słuszności - jeśli inni ludzie postępują w pewien sposób, to oznacza to, że ten sposób postępowania jest prawidłowy.

Reguła lubienia i sympatii - skłonność do ulegania wpływom osób nam podobnych i lubianych przez nas.

Reguła wzajemności - wynika z tzw. prawa odwzajemniania, czyli wewnętrznego przymusu odwzajemnienia się za coś, co dla nas zrobiono.

Reguła zaangażowania i konsekwencji - podążanie za działaniami, w które się już zaangażowaliśmy.

Wpływ autorytetu - uleganie wpływom autorytetów i insygniów, np. munduru.

Reguła niedostępności - większa atrakcyjność rzeczy, nawet tylko pozornie trudno dostępnych.

W praktyce synergię wykazuje stosowanie kilku wymienionych technik jednocześnie.

Podejście socjo-kognitywistyczne

W podejściu socjo-kognitywistycznym (według modelu IPK), manipulacja może dotyczyć podstawowych czynników, które wpływają na nasze decyzje, takich jak:

informacja – najpowszechniejsza, polega na fałszowaniu, deformacji i filtracji faktów (cenzura);

wiedza – stosowana w szkolnictwie i nauce, dotyczy wyboru, popierania rozwoju i ukrywania pewnej wiedzy;

preferencje – polega na indoktrynacji poprzez podkreślanie ważności korzystnych dla manipulatora wartości, np. rozbudzania nacjonalizmów lub wielokulturowości czy fanatyzmów religijnych lub sekularyzacji, wzmacnianie wybranych interesów grup lokalnych czy klas społecznych.

Główne kategorie wpływu społecznego

Wśród naukowców zajmujących się psychologią społeczną wyróżniane są trzy główne kategorie wpływu społecznego:

konformizm, który polega na dostosowaniu się do powszechnie panujących norm społecznych, najczęściej w sposób odruchowy i spontaniczny. Przykładem może być dostosowanie się do zasad ubioru w miejscach takich jak opera, czy kino, gdzie niepisaną zasadą jest założenie stroju eleganckiego;

uległość, która jest odpowiedzią na bezpośrednią prośbę;

posłuszeństwo, polegające na podporządkowaniu się innej osobie najczęściej wzbudzającej autorytet, na skutek wydanego przez nią polecenia. 

Techniki radzenia sobie z manipulacją

Akceptowanie komplementów, będącą techniką przyjmowania komplementów prawdziwych i fałszywych w sposób naturalny, w celu dezorientacji przeciwnika,

Zmiana oceny na opinie, która pomaga poinformować manipulatora, że to od nas zależy czy daną opinie przyjmujemy, czy odrzucamy, stając się stroną kierującą rozmową,

Demaskowanie aluzji, czyli technika przekształcenia aluzji w opinie,

Zasłona z mgły polegająca na przyjmowaniu ataku ze strony manipulatora w sposób spokojny, co prowadzi często do zaprzestania ofensywy,

Przyznanie się do błędów i uprzedzenie krytyki w celu zneutralizowania ataku,

Technika Małego Księcia, która polega na bezustannym stawianiu pytania w celu otrzymania na nie odpowiedzi,

Zdarta płyta, która jest techniką składającą się ze zdania-klucza, będącego niejednokrotnie powtarzanego i podtrzymywaniu kontakt czyli powtarzaniu argumentów manipulatora,

Negocjowanie sposobu prowadzenia rozmów, czyli wstrzymanie rozmowy oraz poinformowanie osoby manipulującej o naszych odczuciach w celu zmiany zasad rozmowy. 

Pytania do Was

1. Zdarzyło Ci się kimś (świadomie lub nie) manipulować?

2. Złapałeś kiedyś się na tym, że dajesz sobą manipulować?

3. Czy znałeś wcześniej jakąś technikę manipulacji?

4. Którą technikę radzenia sobie z manipulacją uważasz za najważniejszą?

5. Masz jakiś autorytet, który starasz się naśladować?

Żródła 1,2,3

WULGARYZMY

Czy przekleństwa i wulgaryzmy są złe? Czy mogą zepsuć człowieka, który ich – nawet mimowolnie – słucha? Czy mogą zepsuć całą kulturę, ściągnąć ją na dno i wytarzać w czymś plugawym? Czy świadczą o braku wykształcenia tych, którzy klną? 

W dzisiejszym trudnym temacie poruszymy właśnie ten problem!

Wulgaryzm – wyraz, wyrażenie lub zwrot uznawany przez użytkowników danego języka za nieprzyzwoity lub ordynarny.

PRZESTRZEŃ WULGARNEGO JĘZYKA

Miejscem, gdzie najczęściej możemy usłyszeć przekleństwa, jest przestrzeń publiczna. Na ulicy często styka się z nimi niemal dwie trzecie osób (63%). Znacznej grupie (59%) przynajmniej od czasu do czasu zdarza się słyszeć wulgarne wypowiedzi w środkach transportu, np. w autobusie, pociągu. Niewiele mniej osób (56%) styka się z nimi w miejscach rozrywki i spędzania wolnego czasu. Wulgarnym językiem przeniknięty w znacznym stopniu jest również internet. Ponad połowa użytkowników (53%) natrafia tam na wulgaryzmy przynajmniej czasami, w tym niemal jedna trzecia (30%) – często.

KTO PRZEKLINA

Wulgaryzmów używa niemal ośmiu na dziesięciu dorosłych (79%), przy czym dwie trzecie (65%) robi to wyłącznie pod wpływem emocji, natomiast jedna siódma (14%) włącza je do swoich wypowiedzi również po to, by coś mocniej i dosadniej wyrazić. Co piąty badany (21%) w ogóle nie przeklina.

Częściej przeklinają mężczyźni niż kobiety, częściej także młodsi niż starsi respondenci. Młodsi (do 34 roku życia) wyróżniają się także używaniem wulgaryzmów w innych sytuacjach niż w afekcie, np. gdy chcą coś lepiej wyrazić. 

PRZEKLEŃSTWA A WULGARYZMY

Czy wiedziałeś, że wulgaryzmy i przekleństwa to nie to samo? Otóż soczyste „kurwa” rzucone po tym, jak uderzysz się w palec wcale nie jest przekleństwem. To „tylko” wulgaryzm. 

Przekleństw używamy natomiast wtedy, gdy komuś bardzo źle życzymy. Wynika więc z tego, że przekleństwo wcale nie musi być wulgarne. Np. „Idź do diabła”. Na potrzeby tego wpisu nie będziemy przywiązywać wagi do tego podziału, ale warto być go świadomym.

DLACZEGO NIE WARTO PRZEKLINAĆ?

Art. 141. Kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych,podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany.

Kodeks wykroczeń

NAJPOPULARNIEJSZE WULGARYZMY W RÓŻNYCH KRAJACH EUROPY

CIEKAWOSTKI DOTYCZĄCE WULGARYZMÓW I PRZEKLEŃSTW

> Starożytni Grecy za używanie Aporrhety (brzydkie, wulgarne słownictwo) byli karani grzywną o wysokości od 500 do 1000 drachm, a nawet utratą czci!  

> Koprolalia to niedająca się opanować potrzeba wypowiadania wulgarnych słów. Zdarza się u osób cierpiących na schizofrenię lub zespół Touretta.

> W starożytnym Egipcie przeklinanie było czynnością magiczną i za pomocą przekleństw można było rzucić na kogoś urok. Używanie magii, a więc przekleństw w codziennym życiu i przez zwykłych ludzi było zabronione, z wyjątkiem jednego święta w roku, podczas którego rzucanie mięsem zapewniało ludziom płodność i chroniło przed złymi duchami.

> Słowa uznawane w starożytnym Rzymie za wulgarne, jak fellatio (poddanie się gwałtowi oralnemu) czy clitoris (łechtaczka) straciły swoją wulgarność, a nawet doczekały się awansu i funkcjonują dzisiaj jako terminy medyczne.

PYTANIA DO WAS

1. Jak często przeklinasz?

2. Uwasza, że używanie wulgaryzmów jest niestosowne?

3. W jakim środowisku najczęściej przeklinasz, a w jakim tego nie robisz?

4. Zostałeś kiedyś ukarany za wulgaryzmy?

5. Jaki jest najczęściej używany przez Ciebie wulgaryzm?

Źródła: 1, 2, 3

HEJT W INTERNECIE

Rozwój technologiczny, swobodny dostęp do Internetu oraz poczucie anonimowości użytkowników sieci sprzyja ujawnianiu się patologicznych skłonności i negatywnych zjawisk społecznych.

Hejt polega na negowaniu treści zamieszczanych w Internecie, najczęściej przyjmuje formę agresji słownej w stosunku do osoby publikującej. Tego, kto dopuszcza się hejtingu określamy mianem „hejtera”. Sporadycznie używa się określeń „dokuczacz” bądź „nienawistnik”.

HEJT można wyrażać na 3 sposoby:

> werbalny,

> pisemny,

> obrazkowy (graficzny, filmowy)

Trzeba zaznaczyć, że treści dołączane przez hejterów mają na celu szerzenie nienawiści nakierowanej na daną osobę bądź grupę osób. W bardzo wielu przypadkach ofiarami stają się osoby innej rasy, religii, mniejszości seksualnej, narodowej.

Hejting jest na tyle powszechnym zjawiskiem, że każde upublicznienie dowolnej informacji niesie za sobą ryzyko słownego ataku ze strony innego użytkownika. Jest to szczególnie niebezpieczne w  sytuacji, gdy mamy do czynienia z kulturowym zanikiem prywatności – to, co tradycyjnie było uznawane za prywatne i osobiste jest obecnie nagminnie wystawiane na widok publiczny.

Dlatego konieczna staje się systematyczna edukacja w zakresie umiejętności selekcji publikowanych treści oraz wykształcenie, zwłaszcza w  przypadku dzieci i  młodzieży, stosownych mechanizmów obronnych, swoistej odporności użytkownika Internetu.

Między hejtem a krytyką i ironią przebiega cienka granica

Krytyka powstaje na bazie doświadczenia bądź wiedzy, w momencie gdy w sposób kulturalny i spokojny zauważa się nieścisłości, kwestie wymagające poprawy lub wyeksponowania. Opiera się nie na emocjach, lecz na rzeczowych argumentach. Krytyka jest nakierowana na dialog z drugą osobą.

Ironia jest szczególną formą krytykowania logicznych błędów rozmówcy, obnażania jego dwulicowości czy też braku konsekwencji.

W przypadku hejtu, który charakteryzuje się brakiem szacunku do dyskutanta, dochodzi do wulgarnego ataku, bez odniesienia do faktów.

DANE

Według przytoczonych danych co 5 komentarz jest nacechowany mową nienawiści lub zawiera w sobie obraźliwe wypowiedzi. W 2012 roku wypowiedzi obraźliwe i przekraczające granice kultury stanowiły zaledwie 2,5% wszystkich komentarzy, jednak z sondażu przeprowadzonego 7 lat później wynika, że co trzeci dorosły polski internauta i co drugi młody człowiek miał do czynienia z hejtem skierowanym wobec swojej osoby.

Większość badanych była zdania, że hejting jest na tyle poważnym problemem, że trzeba z nim walczyć. Prawie połowa ankietowanych przyznała się, że sama również dopuściła się zamieszczania negatywnych, obraźliwych ocen w stosunku do innych.

Z  sondażu przeprowadzonego w  marcu 2019 roku wynika, że to panowie, częściej niż panie, dopuszczają się hejtingu. Dodatkowo 55% to osoby w wieku 15–24 lata. Jeżeli chodzi o poziom edukacji – to osoby z wykształceniem podstawowym, średnim i wyższym stosują niekonstruktywną krytykę w takim samym stopniu. Mężczyźni z reguły wyszydzają poglądy innych osób, zaś kobiety swój hejt kierują w stronę wyglądu ofiary.

BEAUTY HATE

W ostatniej dekadzie znacznie nasiliło się zjawisko hejtu wobec urody. Jego skala sprawiła, że nazwano je beauty hate. Na całym świecie problem z tym rodzajem agresji ma prawie 55 milionów ludzi. Ofiarami padają, oprócz osób znanych w mediach, celebrytów, zwykli, zamieszczający swoje zdjęcia użytkownicy Internetu, którzy, według hejtera, nie mają idealnych rysów twarzy, ciała o  idealnych wymiarach czy włosów pięknych jak z reklam.

HISTORIA DOMINIKA

Dominik nie był akceptowany przez rówieśników z  powodu wyglądu. Chłopiec nosił spodnie rurki, układał starannie fryzurę, dbał o siebie, przez co narażał się na kpiny i śmiechy ze strony innych gimnazjalistów, ale także i nauczyciela. Koledzy dręczyli go. Mówili, że jest „pedziem”. Często dochodziło do szarpaniny. Chłopiec nie wytrzymał kpin rówieśników i powiesił się we własnym domu, używając do tego sznurówek.

Po samobójstwie złośliwości kierowane w  stronę czternastolatka się nie skończyły. Hejt przeniósł się do Internetu. Powstały profile na Facebooku, takie jak: „Dominik Szymański dobrze że zdechł” oraz „Dominik Szymański jebał małe sznurówki”, z nawiązaniem do sposobu odebrania sobie życia. Profile dość szybko zostały usunięte, jednak niektóre treści, jakie były tam zamieszczone, można do dziś odnaleźć w Internecie. Liczba polubień przy takich postach jest zatrważająca. Dla hejtera jest to dodatkowa zachęta, oznaka przyzwolenia i aprobaty dla jego zachowania.

FAME I HATE

Powszechny jest pogląd, że anonimowy człowiek poprzez wypisywanie obraźliwych, często wulgarnych i pełnych nienawiści komentarzy, szuka ujścia dla swoich negatywnych emocji, lecz znacznie częściej gra toczy się o widoczność, popularność – fejm. Pozornie głównym i najważniejszym celem hejtera wydaje się postponowanie innej osoby, chęć zranienia jej, skrzywdzenia. Wówczas jednak, zyskując dodatkowo poparcie wśród innych użytkowników, hejter czuje się spełniony, zauważony, staje się widzialny, zdobywa upragnioną uwagę – jest sławny. Bywa, że w życiu prywatnym jest zupełnie nieznaną, niewyróżniającą się osobą, a w Internecie osiąga duże poparcie, jest rozpoznawany przez innych internautów, zdobywa fanów, którzy śledzą jego kolejne poczynania i czekają, aż ujawni kolejny obiekt ataku.

Hejtowanie... przynosi ulgę

Za pomocą rezonansu magnetycznego zbadano mózg osób oszukanych w grze ekonomicznej. Osobom tym przekazano informację o możliwości ukarania oszusta, a na wiadomość tę zareagowało... jądro ogoniaste, czyli część tzw. układu nagrody znajdującego się w mózgu.

Perspektywa shejtowania winowajcy wywołała wśród uczestników badania siłę, euforię, ulgę i poczucie sprawiedliwości. Tak samo reaguje nasz umysł, gdy hejtujemy w internecie - z tą poważną różnicą, że najczęściej hejtowana osoba nie wyrządziła nam realnej krzywdy, a np. śmiała mieć inne zdanie na jakiś temat, ładniej wyglądać, mieć więcej pieniędzy.

JAK RADZIĆ SOBIE Z CYBERPRZEMOCĄ?

1. POROZMAWIAJ Z BLISKĄ CI OSOBĄ – POSZUKAJ WSPARCIA I POMOCY - rozmowa z przyjacielem bądź zaufaną osobą dorosłą pomoże Ci zapanować nad emocjami i poczuć się lepiej. Omówienie problemu z różnych perspektyw może w wielu przypadkach pomóc Ci ochłonąć i na spokojnie zaplanować kolejne działania.

2. ZACHOWAJ DOWODY - zanim podejmiesz próby usunięcia obraźliwych wiadomości - pamiętaj, że są ważnym dowodem nękania. Zabezpiecz dowody w postaci wydruków lub screenshota (zrzut ekranu).

Pytania do Was

1. Czy doświadczyłeś kiedykolwiek hejtu w internecie nakierowanego na Twoją osobę?

2. Co sądzisz o hejterach?

3. Jak skutecznie według Ciebie powinniśmy się bronić przed hejtem?

4. Zdarzyło Ci się kiedyś kogoś hejtować, nawet w kontekście żartobliwym? 

5. Myślisz, że można "wyleczyć się" z hejtowania?

6. Uważasz, że edukacja w szkołach na temat hejtu w internecie lub poruszanie go w mediach jest wystarczające? 

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5,